Uzasadnienie
A. L., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, oznaczone w sentencji postanowienia, w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 sierpnia 2018 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe zarządzenie została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 31 sierpnia 2018 r.
Pismem z dnia 10 września 2018 r. pełnomocnik skarżącej poinformował Sąd o wypowiedzeniu mu przez mocodawczynię pełnomocnictwa z dniem 7 września 2018 r.
Brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 przywołanej ustawy każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Zgodnie z art. 37 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny jego podpis.
Jak wynika natomiast z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia.
W rozpatrywanej sprawie złożona skarga nie odpowiadała powyższym wymogom, albowiem do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącej w postępowaniu sądwoadministracyjnym dla podpisanego pod skargą adwokata.
Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 sierpnia 2018 r. w przedmiocie wezwania do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 31 sierpnia 2018 r.
Pomimo upływu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi nie został on uzupełniony, a tym samym skarga podlegała odrzuceniu.
Należy przy tym podkreślić, że zawiadomienie o wypowiedzeniu pełnomocnictwa przez mocodawcę, z uwagi na treść art. 42 § 1 p.p.s.a., odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od chwili zawiadomienia go o tym. Tym samym złożone przez pełnomocnika pismo z dnia 10 września 2018 r. o wypowiedzeniu mu pełnomocnictwa przez skarżącą odniosło wobec Sądu skutek w dniu 14 września 2018 r., tj. w dacie jego wpływu do Sądu, na którą to datę wskazuje umieszczona na nim prezentata.
Również nie można uznać by brak formalny skargi został usunięty z uwagi na złożenie w organie w dniu 7 września 2018 r. podpisanej przez skarżącą skargi wraz z jej odręczną adnotacją o wypowiedzeniu działającemu w sprawie adwokatowi pełnomocnictwa. Skarga ta została wniesiona po upływie terminu na jej wniesienie, a tym samym nie można było uznać, że odniosła skutek prawny. Ponadto nie została ona złożona do Sądu, a do organu a zatem za datę wniesienia należało uznać datę jej przekazania przez organ Sądowi, tj. 14 września 2018 r. Jednocześnie strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych, należało odrzucić skargę zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.