Postanowienie WSA w Gliwicach z 6 marca 2006 r., I SA/Gl 91/06

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Rozpoznanie

w dniu 6 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi M.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę;

Skład

Przewodniczący Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] r. (doręczoną pełnomocnikowi podatniczki w dniu [...] 2005 r.) Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. w sprawie określenia M. M. zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od dochodu (uzyskanego z dokonanej w 2001 r. sprzedaży nieruchomości) w wysokości [...] zł. W toku postępowania podatkowego strona była reprezentowana przez swoją siostrę E. R., która w piśmie z dnia [...] 2005 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] 2005 r.) wystąpiła do Izby Skarbowej w K. (Ośrodek Zamiejscowy w C.) wyrażając zamiar "wyjaśnienia kwestii nieuregulowanych zaszłości finansowych mojej siostry M. M. wobec Urzędu Skarbowego". W piśmie tym E. R. wskazała na zaawansowany wiek i zły stan zdrowia strony i jej pełnomocnika i oświadczyła, że mimo istotnych przeciwwskazań zdrowotnych podejmie się reprezentowania siostry do dnia [...] 2006 r. i uzyskania porady prawnej pozwalającej na uzupełnienie skargi.

Powyższe pismo wraz z odpowiedzią na skargę i atakami sprawy organ odwoławczy w dniu [...] 2006 r. przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 stycznia 2006 r., zawartym w piśmie z dnia 24 stycznia 2006 r. wezwano występującą w imieniu M.M. E. R. (pod rygorem odrzucenia skargi), aby w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania uzupełniła braki formalne skargi poprzez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego tj. zarzutów przeciwko zaskarżonej decyzji, podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego. Jak wynika z potwierdzenia odbioru wezwanie Sądu doręczono synowi E. R.(dorosłemu domownikowi) w dniu [...] 2006 r.

W dniu 22 lutego 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła przesyłka (nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...] 2006 r. przez E. R.) zawierająca kompilację kserokopii fragmentów odpowiedzi na skargę oraz kierowanego do pełnomocnika strony wezwania Sądu z dnia 24 stycznia 2006 r. wraz z odręczną adnotacją, że: "składanka kserograf.-odbitkowa załączona zostaje jedynie dla odszukania łatwiejszego zestawu akt w sekretariacie Wydziału I (i odłożenia a/a, bez dalszego traktowania w trybie postępowania sądowego)".

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:

W niniejszej sprawie Sąd działając w oparciu o art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego tj. zarzutów przeciwko zaskarżonej decyzji, podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego.

Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Nadto, zgodnie z art. 215 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty (w niniejszej sprawie Sąd pobiera wpis stosunkowy, gdyż przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – kwestionowana kwota zobowiązania podatkowego).

Doręczenie wezwania Sądu nastąpiło w trybie art. 72 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Osoba reprezentująca stronę nie zastosowała się do wymogów wezwania, gdyż nadesłana kompilacja kserokopii pism nie stanowi uzupełnienia braków skargi określonych w wezwaniu Sądu.

Mając na uwadze, że zachowanie wymienionych powyżej wymogów formalnych skargi jest warunkiem skutecznego wniesienia skargi, a jej braki nie zostały uzupełnione, mimo prawidłowo doręczonego wezwania Sąd zobowiązany był, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.