Uzasadnienie
Odpowiadając w terminie na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek, podkreślił, że jest osobą samotną ("po rozwodzie od ok. 18 lat"), bezrobotną i cierpiącą na liczne schorzenia (wymienił m.in. schorzenia wewnętrzne, kardiologiczne i narządów ruchu). Stwierdził, że korzysta z pomocy społecznej i wsparcia brata oraz że nie posiada majątku, poza udziałem we współwłasności nieruchomości, w której zamieszkuje. Do wniosku załączono odpis zaświadczenia, według którego skarżący jest od dnia 27 kwietnia 2007 r. zarejestrowany jako bezrobotny i nie ma prawa do zasiłku.
Mając na względzie powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmującym tylko zwolnienie od kosztów sądowych lub tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie tego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest ona w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.
Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że powyższa przesłanka została spełniona. Skarżący jest bowiem osobą bezrobotną, nie mającą prawa do zasiłku, co poświadcza przedstawiony przez niego odpis zaświadczenia, natomiast akta sprawy, zwłaszcza załączona do pisma z dnia 21 grudnia 2009 r. karta wypisowa (k. 11), potwierdzają jego oświadczenia dotyczące stanu jego zdrowia.
Pewne wątpliwości mogą natomiast budzić wyjaśnienia wnioskodawcy na temat jego stanu rodzinnego oraz sytuacji mieszkaniowej. Z treści niektórych dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych, np. pisma inkasenta opłaty uzdrowiskowej z dnia 21 stycznia 2009 r. (k. 3), zdaje się przecież wynikać, że skarżący nie jest osobą samotną oraz że ma inny adres zamieszkania, niż podany dla potrzeb postępowania. Wątpliwości te, w ocenie rozpoznającego wniosek, nie mogą jednak podważyć wymowy wskazanych wyżej faktów związanych z bezrobociem i stanem zdrowia strony, tym bardziej iż przynajmniej w części stanowią przedmiot sporu w sprawie. Należy je zatem, zgodnie z dyrektywami wynikającymi z prawa do sądu, rozstrzygnąć na korzyść skarżącego.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.