Uzasadnienie
Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym, jak uściślił w piśmie z dnia 5 października 2010 r., zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek, podkreślił, że pozostaje w gospodarstwie domowym z małżonką oraz bezrobotnym, pełnoletnim synem. Zwrócił również uwagę m.in. na swój podeszły wiek i zły stan swojego zdrowia. Według wniosku skarżący nie posiada żadnego majątku, a dochód jego rodziny ogranicza się do emerytur jego i jego małżonki.
Odpowiadając na wezwanie referendarza sądowego, wnioskodawca przesłał dokumentację, która generalnie potwierdza powyższe okoliczności, poza zaświadczeniem w sprawie bezrobocia jego syna, o które również wzywano. Pośród nadesłanych dokumentów znajdowały się w szczególności kopie: rocznych obliczeń podatku przez organ rentowy i potwierdzeń wypłaty emerytur (według nich skarżący w bieżącym miesiącu otrzymał kwotę 1813,28 zł, zaś jego małżonka w miesiącu ubiegłym – 644,07 zł) oraz kopie różnych rachunków związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego (w ich świetle skarżący spłaca raty kredytu, który zaciągnął, jak oświadczył, na remont mieszkania, wynoszące łącznie 570,07 zł, w ostatnim okresie wydał też m.in. 344,56 zł tytułem opłat za mieszkanie oraz 101,16 zł na leki).
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 tego Prawa – obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w takim zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie tego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest ona w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania.
Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżący wykazał, iż powyższa przesłanka została spełniona, mimo iż nie wykonał wezwania do uzupełnienia danych zawartych we wniosku w stopniu pozwalającym ocenić jego sytuację majątkową w sposób wolny od wątpliwości. Dotyczą one przede wszystkim pełnoletniego syna wnioskodawcy, który ma nadal pozostawać z rodzicami we wspólnym gospodarstwie domowym. Bez należytej odpowiedzi pozostawiono przecież wezwanie do nadesłania zaświadczenia mogącego potwierdzić, iż rzeczywiście jest on osobą bezrobotną.
Niemniej jednak treść przedłożonych dokumentów pozwala wspomniane wątpliwości rozstrzygnąć na korzyść skarżącego. Wynika z nich bowiem wprawdzie, że w rodzinie wnioskodawcy uzyskiwany jest stały dochód, lecz jego wysokość, a raczej wysokość kwoty realnie pozostającej do dyspozycji strony, uniemożliwia pokrycie kosztów postępowania. Znaczna część otrzymywanych środków przeznaczana jest wszak na spłatę zadłużenia kredytowego oraz opłacenie innych niezbędnych wydatków, w tym zakup lekarstw.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.