Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 lipca 2017 r. A sp. z o.o. w G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. Skargę podpisał W. S. jako Prezes Zarządu skarżącej Spółki.
Postanowieniem z dnia 14 listopada 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w wyniku rozpoznania wniosku, odmówił Spółce przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.
Na powyższe postanowienie został wniesiony sprzeciw, który został podpisany przez W. S. jako działającego w imieniu Spółki.
Wobec powzięcia informacji, co do skazania ww. osoby prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia [...] sygn. akt [...], za przestępstwo z art. 271 § 1 Kodeksu karnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2204, ze zm.) oraz art. 299 § 1 tego kodeksu i tym samym o dokonaniu wykreślenia jego osoby z rejestru postanowieniem referendarza sądowego Sądu Rejonowego w G. [...] Wydziału Gospodarczego Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...]sygn. akt [...] tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 5 lutego 2018 r. zawiesił postępowanie sądowe do czasu ustanowienia przez Sąd Rejonowy w G. kuratora dla skarżącej Spółki.
Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2018 r. tutejszy Sąd podjął zawieszone postępowanie sądowe, albowiem Sąd Rejonowy w G. prawomocnym postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...], oddalił wniosek o ustanowienie kuratora wskazując, że Zgromadzenie Wspólników Spółki A Sp. z o.o. podjęło w dniu 15 stycznia 2018 r. uchwałę o powołaniu do zarządu Spółki J. W., a następnie zarząd wybrał prokurenta w osobie W. S.. Jednocześnie podano, że podjęte uchwały są prawidłowe, a ich wpisanie do KRS ma charakter deklaratoryjny.
Na podstawie zarządzenia z dnia 11 czerwca 2018 r. wezwano skarżącą Spółkę do usunięcia braku w składzie organów uprawnionych do reprezentacji A Sp. z o.o. w G. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez: nadesłanie dokumentu wskazującego na wybór członka (członków) zarządu lub odpisu z KRS-u potwierdzającego ten wybór; zatwierdzenie czynności wniesienia skargi w niniejszej sprawie przez osobę (osoby) uprawnione do reprezentacji
Spółki oraz podpisanie skargi przez tę osobę (osoby); nadesłanie dokumentów wskazujących, że osoba zatwierdzająca czynność wniesienia skargi jest uprawniona do reprezentacji Spółki, o ile czynności tej nie dokonuje członek zarządu wynikający z dokumentu wskazanego w poprzedniej części ww. wezwania.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, zawarte w piśmie z dnia 12 czerwca 2018 r., W. S. w imieniu Spółki A nadesłał pismo, w którym wniósł o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozpoznania jego odwołania od czynności wykreślenia go z KRS.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 16 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Jednocześnie zgodnie z § 2 ww. przepisu wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Należy przy tym zauważyć, że przepis ten znajduje zastosowanie jedynie w sytuacji, w której postępowanie o przyznanie prawa pomocy wpływa na sytuację procesową strony, a zatem w toku postępowania sądowoadministracyjnego.
Tymczasem w niniejszej sprawie prawomocnym postanowieniem z dnia 16 lipca 2018 r. tutejszy Sąd odrzucił skargę z uwagi na niewykazanie, by osoba wnosząca skargę w imieniu Spółki była umocowana do jej reprezentowania pomimo skierowanego do Spółki wezwania.
Powyższe czyni zatem bezprzedmiotowym postępowanie w przedmiocie złożonego sprzeciwu. Zgodnie zaś z treścią art. 161 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji