Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 września 2008 r. skarżący E. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach – za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. - skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy T. z dnia [...] nr [...] ustalającą wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2008 rok w kwocie [...] zł.
Zarządzeniem z dnia 23 października 2008 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę zawierającą wezwanie Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi wraz z pouczeniem o skutkach jego niewykonania w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania tj. odrzuceniu skargi, awizowano w dniu 30 października 2008 r., na skutek nieobecności skarżącego w miejscu zamieszkania, a następnie awizowano powtórnie w dniu 7 listopada 2008 r., również pod jego nieobecność. W dalszej kolejności, wobec nie odebrania przesyłki w terminie, Urząd Pocztowy w O. dokonał jej zwrotu do tutejszego Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, iż w myśl art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi, w przypadku jego nieobecności, gdy niemożliwe jest tzw. doręczenie zastępcze, pismo składa się w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy na okres siedmiu dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia u adresata, natomiast zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu (wyrokiem z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt P 13/05 Trybunał Konstytucyjny stwierdził niezgodności powyższego artykułu z art. 2 i 45 ust. 1 Konstytucji w zakresie, w jakim ustanawiał siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymagał ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma).
Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Brakiem formalnym skargi jest niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w sytuacji, gdy podlega ona wpisowi stosunkowemu. W myśl bowiem art. 215 P.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowania sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Tego rodzaju brak formalny skargi podlega usunięciu w sposób przewidziany w art. 49 § 1 P.p.s.a., a jego nie usunięcie w terminie 7 dni prowadzi – w przypadku kiedy wniesione pismo procesowe jest skargą - do jej odrzucenia zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie skutek doręczenia skarżącemu wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi nastąpił w dniu 14 listopada 2008 r., natomiast termin do dokonania tej czynności upłynął odpowiednio w dniu 21 listopada 2008 r. (piątek). Skarżący nie uzupełnił jednakże wskazanego braku formalnego skargi.
Z wyżej wymienionych względów Sąd, w oparciu o przywołane przepisy oraz przy zastosowaniu art. 58 § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.