Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy decyzję organu I instancji określającą E sp. j. w S. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za okres od lutego do marca 2020 r. oraz ustalającą dodatkowe zobowiązanie podatkowe w tym podatku.
W skardze E sp. j. w S. (dalej "strona skarżąca"), reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z 15 maja 2026 r. starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone.
Z uwagi na powyższe, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 6 lipca 2026 r. wezwano stronę skarżącą (do rąk pełnomocnika) do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej 4 sierpnia 2026 r.
Wymagany wpis sądowy od skargi do chwili obecnej nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W rozpatrywanej sprawie przesyłka polecona zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej 4 sierpnia 2026 r. Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął 11 sierpnia 2026 r. Strona skarżąca, mimo prawidłowego wezwania, zawierającego pouczenie o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej nie uiściła.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.