Uzasadnienie
Skargą z dnia [...] r., nadaną listem poleconym w tym samym dniu, B. O. wniósł do tut. Sądu skargę na zawarte w piśmie Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie wyjaśnień dotyczących dotacji dla jednostek samorządu terytorialnego potwierdzenie nieprawdy.
W odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. Regionalna Izba Obrachunkowa w K. wniosła o jej oddalenie podnosząc, iż skarżący nie wykazał interesu prawnego do jej wywiedzenia w związku z czym jest ona bezpodstawna.
W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, co następuje
Zgodnie z przepisami ustawy z 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) przedmiotem skutecznej skargi do sądu administracyjnego, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej (por.:
J. Borkowski - "Ustawy o dwuinstancyjnym sądownictwie administracyjnym", Mon. Praw. z 2003 r., nr 8, str. 345), może być wyłącznie skarga na decyzję, postanowienie, akt bądź czynność administracyjną dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa albo na bezczynność organu prawem zobowiązanego do podjęcia jednego z wyżej wskazanych przejawów władztwa administracyjnego, która wniesiona została w sposób i w terminie prawem określonym.
Wniosek taki wynika bowiem w szczególności z dyspozycji przepisów art. 3 § 2 i 3 oraz Działu III rozdz. 2 wyżej przywołanej ustawy.
Stąd też nie wdając się w niniejszym przypadku w roztrząsanie kwestii terminowości wniesienia skargi (nota bene wysoce wątpliwej, gdy zestawi się ze sobą daty podjętych przez organ czynności z treścią art. 52 i 53 cyt. wyżej ustawy) stwierdzić trzeba, że w sprawie przede wszystkim brak jest przedmiotu zaskarżenia.
Pismo skierowane do skarżącego, które zawiera sformułowania kwestionowane przez niego, nie mieści się bowiem w katalogu spraw poddanych, zgodnie z treścią art. 3 § 2 i 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kognicji sądu administracyjnego. Sąd ten nie ma bowiem jakichkolwiek uprawnień do stwierdzania "poświadczenia nieprawdy", czego w istocie rzeczy domaga się skarżący, która to kwestia stanowić może przedmiot odrębnego, poza sądowoadministracyjnego, postępowania.
Z tych względów skargę uznano za niedopuszczalną w rezultacie czego odrzucono ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cyt. wyżej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stąd też na podstawie przywołanych wyżej przepisów prawa orzeczono jak w postanowieniu.
SJ/