Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. z dnia [...] nr [...] określającą I. Z. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. w wysokości [...] zł.
Przesyłka zawierająca decyzję organu odwoławczego, skierowana do I. Z., awizowana była z powodu nieobecności adresata w dniu 1 kwietnia 2011 r., następnie zaś w dniu 8 kwietnia 2011 r., po czym w dniu 18 kwietnia 2011 r. zwrócono ją nadawcy z adnotacją Poczty "nie podjęto w terminie", co wynika z dokumentów, znajdujących się w aktach administracyjnych.
W piśmie z dnia 30 sierpnia 2011 r. (nadanym w dniu 31 sierpnia 2011 r.) I. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą decyzję. Wraz ze skargą złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Postanowieniem z dnia 7 listopada 2011 r. Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu. Postanowienie to nie zostało zaskarżone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z analizy akt sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K., będącą przedmiotem skargi, awizowana była w dniu 1 kwietnia 2011 r. z powodu nieobecności adresata. Powtórne awizowanie przesyłki miało miejsce w dniu 8 kwietnia 2011 r. Następnie w dniu 18 kwietnia 2011 r. przesyłkę niepodjętą zwrócono nadawcy.
Wskazać należy, iż z uwagi na treść art. 150 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm.), doręczenie zastępcze zaskarżonej decyzji nastąpiło w dniu 15 kwietnia 2011 r., to jest z upływem 14 – dniowego okresu przechowywania przez pocztę przesyłki, licząc od jej pierwszego awizowania. Termin przewidziany dla wniesienia skargi upłynął bezskutecznie z dniem 16 maja 2011 r., albowiem, zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Sama skarga złożona została po upływie tego terminu, wniosek zaś o przywrócenie terminu do jej wniesienia został prawomocnie odrzucony.
Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.