Uzasadnienie
W dniu 23 lipca 2010 r. D.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o jego odpowiedzialności podatkowej jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe Klubu Sportowego "A" C. w C. jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych za miesiąc sierpień 2004 roku w kwocie [...] zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę w wysokości [...] zł oraz kosztami postępowania egzekucyjnego w kwocie [...] zł.
Następnie pismem, które wpłynęło do Sądu w dniu 27 czerwca 2011 r. skarżący cofnął powyższą skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Na mocy art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Analizując okoliczności rozpatrywanej sprawy Sąd uznał, iż skarżący dokonał skutecznego cofnięcie skargi inicjującej postępowanie sądowe w niniejszej sprawie, a jednocześnie, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające uznanie tegoż cofnięcia za niedopuszczalne.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie w sprawie, o czym orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia znajduje oparcie w dyspozycji art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.