Uzasadnienie
W piśmie z dnia 13 maja 2005 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K., pełnomocnik M. J. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...].
Z akt administracyjnych, przesłanych do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę wynika, że w dniu [...] 2005 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru zamieszczone w aktach administracyjnych sprawy – przy zał. nr 11), pełnomocnikowi skarżącego, doręczono postanowienie organu odwoławczego z dnia [...] 2005 r. o wskazanym wyżej numerze. Skarga na postanowienie została w tej sprawie nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...] 2005 r. (co wynika z datownika nadawczego przesyłki pocztowej o nr [...]).
Zarządzeniem z dnia 21 czerwca 2005 r. Wojewódzki sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał stronę skarżącą do rąk pełnomocnika do usunięcia braku skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie sądu uznano za doręczone w dniu [...] 2005 r.
Pismem z dnia [...] 2005 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że wycofuje skargę w tej sprawie. Z kolei do dnia dzisiejszego nie nadesłano wymaganego pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W punkcie wyjścia należało stwierdzić, że skarga w tej sprawie została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu ustawowego, który w tym przypadku upłynął – zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a. w zw. z art. 111 Kodeksu cywilnego – w dniu [...] 2005 r. ([...] – dzień roboczy). W myśl z kolei art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W zaistniałej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny był zobowiązany skargę – jako spóźnioną – odrzucić, działając w oparciu o przywołane wcześniej przepisy i na podstawie art. 58 § 3 P.p.s.a.
Sąd odrzuca także skargę w przypadku, gdy strona skarżąca nie usunie w zakreślonym terminie braków skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Stwierdzono bowiem, że skarga w tej sprawie obarczona jest brakiem, o którym mowa w art. 46 § 3 P.p.s.a.
Mając na uwadze poczynione wyżej spostrzeżenia orzeczono jak w sentencji.