Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 grudnia 2008 r. zwolniono Z. L. od kosztów sądowych w całości, jak również ustanowiono dla niego doradcę podatkowego z urzędu.
W dalszej kolejności Krajowa Rada Doradców Podatkowych w W. wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego A. R..
W toku rozprawy przeprowadzonej w dniu 21 lipca 2009 r. wskazany wyżej doradca podatkowy złożyła wniosek o zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej. W późniejszym terminie, w odpowiedzi na wezwanie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach, oświadczyła, że koszty te nie zostały opłacone przez stronę skarżącą w całości ani w części (patrz pismo z dnia 26 sierpnia 2009 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady przyznania tego wynagrodzenia reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075) - zwane dalej w skrócie rozporządzeniem. Podstawę przyznania powyższego wynagrodzenia stanowią stawki określone w § 2 rozporządzenia. Mając na uwadze wartość przedmiotu sporu w tej sprawie oraz § 2 ust. 1 pkt 1 lit. d rozporządzenia należało przyjąć, że wynagrodzenie doradcy podatkowego w tej sprawie wynosi 1.200,00 zł.
Do wskazanej w sentencji wysokości wynagrodzenia doliczone zostaje 17 zł uiszczone przez pełnomocnika tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. § 3 ust. 1 pkt 2 cytowanego rozporządzenia stanowi bowiem, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego. W sprawie niniejszej A. R. udokumentowała poniesienie opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł (k. 69).
W tym stanie rzeczy orzeczono o wynagrodzeniu jak w sentencji, działając na podstawie art. 250 P.p.s.a.