Postanowienie WSA w Gliwicach z 19 grudnia 2024 r., I SA/Gl 950/24

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Rozpoznanie

w dniu 19 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 7 czerwca 2024 r. nr 2401-IOV1.4103.36.2024.AWE1 UNP: 2401-24-136836 w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług za wrzesień 2023 r. postanawia: odrzucić skargę.

Skład

Przewodniczący Asesor WSA Mikołaj Darmosz (spr.)

Uzasadnienie

Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego orzeczenia Dyrektor

Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji w sprawie przedłużenia do dnia 7 czerwca 2024 r. terminu zwrotu podatku od towarów i usług za wrzesień 2023 r. w kwocie 27.600 zł.

Na powyższe postanowienie M. K. (dalej "strona skarżąca"), reprezentowany przez pełnomocnika, za pośrednictwem platformy e-PUAP, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 listopada 2024 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez: podanie numeru PESEL strony skarżącej oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej "p.p.s.a.".

Ponadto wezwano stronę skarżącą, do rąk pełnomocnika, do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie to opatrzone zostało tym samym rygorem.

Powyższe wezwania, doręczane w formie dokumentu elektronicznego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej ePUAP, zostały doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 18 listopada 2024 r.

Do chwili obecnej braki formalne skargi nie zostały usunięte. Wpis od skargi również nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 p.p.s.a. oraz art. 47 tej ustawy.

W myśl zaś art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

Ponadto zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli wnosi je pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Należy przy tym wskazać na regulację art. 37 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą pełnomocnik zobowiązany jest do dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelnego odpisu już przy pierwszej czynności procesowej.

Jak wynika natomiast z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia.

Nadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin wyznaczony wezwaniami do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczania wpisu od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 25 listopada 2024 r. Reasumując, skarga dotknięta jest brakami formalnym i brakiem fiskalnym, a taką skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.