Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zwolnił T. U. od kosztów sądowych i ustanowił dla niego doradcę podatkowego.
W piśmie z dnia 2 marca 2010 r. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła doradcę podatkowego w osobie W. N. do wykonywania prawa pomocy przyznanego na podstawie ww. postanowienia referendarza sądowego.
Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach z dnia 17 marca 2010 r. zobowiązano pełnomocnika skarżącego do nadesłania w terminie 7 dni pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu T. U.. Stosowne wezwanie doręczono pełnomocnikowi w dniu 30 marca 2010 r.
W wyznaczonym terminie wpłynęło do Sądu wymagane pełnomocnictwo procesowe wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej w kwocie 17 zł.
W dniu 1 lutego 2011 r., w toku rozprawy przeprowadzonej przed Sądem, pełnomocnik zwróciła się o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego na zasadzie pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wyrokiem z dnia 1 lutego 2011 r. oddalono skargę T. U. na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej.
Pismem z dnia 10 lutego 2010 r. ww. wniosek został uzupełniony o oświadczenie pełnomocnika, z którego wynika, że opłaty nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Na podstawie akt sprawy okolicznością znaną z urzędu pozostaje, że przed wyrokiem prócz czynności podejmowanych w głównym nurcie procesu przed sądem pierwszej instancji, doradca podatkowy sporządziła i wniosła także zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 września 2010 r. odmawiające wstrzymania wykonania skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a., wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje od 11 lutego 2011 r. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielanej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153), określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu (§ 1 rozporządzenia)
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w § 4 ust. 2 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku należy uznać, że zostało ono złożone a w związku z tym zachodzą warunki by przyznać doradcy podatkowemu wynagrodzenie.
W myśl § 2 ust. 2 rozporządzenia, podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w § 3. Stosownie więc do treści § 3 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia, kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy do 500 zł – 60 zł. Dodatkowo za reprezentowanie skarżącego w postępowaniu zażaleniowym doradcy podatkowemu przysługuje opłata w wysokości 120 zł (patrz § 3 ust. 2 pkt 4 ww. rozporządzenia). Na mocy § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia, ustalone wyżej składniki wynagrodzenia ulegają powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, tj. o 23 %. Reasumując przyznano w tej sprawie doradcy podatkowemu wynagrodzenie wypłacane z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w łącznej kwocie [...], w tym: [...] z tytułu wynagrodzenia w postępowaniu przed sądem I instancji, [...] z tytułu reprezentacji w postępowaniu zażaleniowym i [...] z tytułu podatku od towarów i usług. Dodatkowo na zasadzie § 4 ust. 1 pkt 2 do wynagrodzenia zaliczono opłatę skarbową w kwocie 17 zł, poniesioną z tytułu dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa.
Działając na podstawie art. 250 P.p.s.a. i wskazanych wyżej przepisów rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.