Uzasadnienie
Postanowieniem oznaczonym w sentencji Poczta Polska S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. utrzymała w mocy własne postanowienie z dnia [...] r. o odmowie przywrócenia M. P. terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w B. z dnia [...] r. nr [...], wydane na podstawie art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1201 ze zm. – obecnie t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1314 ze zm.), w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez naczelnika urzędu skarbowego na podstawie tytułu wykonawczego obejmującego należność z tytułu zaległych opłat abonamentu rtv.
Postanowienie to zawierało pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w terminie 30 dni od daty jego doręczenia.
Stosując się do pouczenia zawartego w powyższym postanowieniu M. P. wniosła na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Odpowiadając na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Wskazać należy, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 14 sierpnia 2015 r., art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej "ppsa") stanowił, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, które obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przepis ten został jednak zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) z mocą obowiązującą począwszy od dnia 15 sierpnia 2015 r. (zgodnie z art. 2 ustawy zmieniającej).
W konsekwencji, zgodnie z jego aktualnym brzmieniem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Jak wynika z powyższego, rozstrzygnięcie w przedmiocie stanowiska wierzyciela (niebędącego jednocześnie organem egzekucyjnym) w sprawie zgłoszonego zarzutu w obecnym stanie prawnym, nie może zostać poddane kontroli sądu administracyjnego. Nie jest to jednak równoznaczne z tym, że skarżąca pozbawiona zostanie ochrony prawnej. Postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela ma bowiem charakter incydentalny, nie rozstrzyga o istocie sprawy, a poprzedza jedynie rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego. W pełni skuteczna ochrona praw jednostki, jest zapewniona przez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej tj. postanowienia w sprawie zgłoszonych zarzutów.
Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela. Skoro zatem z kognicji sądów administracyjnych zostały wyłączone postanowienia będące stanowiskiem wierzyciela w przedmiocie zarzutów zobowiązanego zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, to w ocenie Sądu postanowienia procesowe, np. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie wyrażające stanowisko wierzyciela, również nie podlegają kognicji tego Sądu. Rozstrzygnięcia takie zapadają bowiem w sprawie, w której wierzyciel wypowiada się w kwestii dopuszczalności lub zasadności zgłoszonych zarzutów.
Na marginesie wskazać należy, że strona wniosła przedmiotową skargę kierując się pouczeniem organu zawartym w zaskarżonym postanowieniu, które jest nieprawidłowe. Jednakże błędne pouczenie organu nie przesądza o możliwości złożenia skargi na postanowienie, które nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, skargę wniesioną w niniejszej sprawie należy uznać za niedopuszczalną. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.