Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 czerwca 2024 r. R sp. z o.o. w T. (dalej: "skarżąca"), działając za pośrednictwem pełnomocnika, wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej opisane w sentencji niniejszego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że przedmiotowa skarga została uwzględniona w całości. Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2024 r. znak: [...] organ uchylił własne postanowienie z dnia 16 maja 2024 r. oraz postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 28 marca 2024 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej. Następnie w dniu 31 lipca 2024 r. organ wydał interpretację indywidualną (znak: 0111-KDIB1-1.4010.45.2024.6.KM UNP: 2343936), w której to uznał stanowisko wnioskodawców za częściowo prawidłowe, a częściowo nieprawidłowe.
Sąd pismem z 12 września 2024 r. zwrócił się do organu o wskazanie dat odbioru postanowienia z dnia 30 lipca 2024 r. oraz interpretacji indywidualnej z 31 lipca 2024 r. W odpowiedzi organ wskazał, że ww. rozstrzygnięcia zostały odebrane przez pełnomocnika skarżącej w dniu 6 sierpnia 2024 r. Na postanowienie z dnia 30 lipca 2024 r. strona skarżąca nie złożyła środków zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylenia jej, wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (por. wyrok NSA z 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, LEX nr 188791).
W niniejszej sprawie organ rozstrzygnięciem z 30 lipca 2024 r. uwzględnił w całości skargę na postanowienie z 16 maja 2024 r. i w konsekwencji uchylił to rozstrzygnięcie wraz z postanowieniem z 28 marca 2024 r. Jednocześnie w dniu 31 lipca 2024 r. wydał interpretację indywidualną zgodnie z wnioskiem skarżącej. W tej sytuacji postępowanie sądowe dotyczące odmowy wszczęcia postępowania w zakresie wydania interpretacji indywidualnej stało się bezprzedmiotowe wobec braku przedmiotu zaskarżenia, co skutkować musiało umorzeniem postępowania sądowego.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącej orzeczono na mocy art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 lit. c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 ze zm.). Zasądzoną kwotę stanowi uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.