Uzasadnienie
Decyzją z dnia z dnia [...] Nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych po ponownym rozpoznaniu sprawy utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] mocą której odmówił skarżącemu umorzenia należności z tytułu składek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, Fundusz Ubezpieczenia Zdrowotnego oraz Fundusz Pracy.
Na wskazaną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] skarżący wniósł skargę do tut. Sądu, w której zawarł wniosek o "stwierdzenie, że decyzje nie mogą być wykonane".
W dalszej kolejności wezwano skarżącego do wskazania czy zawarty w skardze wniosek stanowi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w świetle art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W odpowiedzi na powyższe skarżący podał, że wnosi o stwierdzenie, że decyzje nie mogą być wykonane w świetle wyżej wymienionego przepisu. Wobec powyższego Sąd uznał, że w skardze zwarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednakże nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie pozostaje decyzja, która nie obliguje strony skarżącej do jakiegokolwiek działania. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Nadto nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. (por. Tadeusz Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., s.217).
W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja należy do tej kategorii aktów prawnych, które nie posiadają przymiotu wykonalności, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania.
Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.