Uzasadnienie
Mocą postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 kwietnia 2008 r. zwolniono S. S. od kosztów sądowych w całości, jak również ustanowiono dla niego doradcę podatkowego z urzędu.
W dalszej kolejności Krajowa Rada Doradców Podatkowych w Warszawie wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego T. K..
W toku posiedzenia jawnego przeprowadzonego w dniu 13 stycznia 2009 r. wskazany wyżej doradca podatkowy złożyła wniosek o zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej. Zaznaczyła, że koszty te nie zostały opłacone przez stronę skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady przyznania tego wynagrodzenia reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075) - zwane dalej w skrócie rozporządzeniem. Podstawę przyznania powyższego wynagrodzenia stanowią stawki określone w § 2 rozporządzenia. Mając na uwadze wartość przedmiotu sporu w tej sprawie oraz § 2 ust. 1 pkt 1 lit. e rozporządzenia należało przyjąć, że wynagrodzenie doradcy podatkowego w tej sprawie wynosi [...] zł.