Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 lipca 2024 r. K.P. (dalej: "skarżący"), zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł drogą elektroniczną skargę na rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach opisane w sentencji niniejszego postanowienia.
Po przeanalizowaniu skargi Sąd pismem z 4 września 2024 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 14 sierpnia 2024 r., wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL skarżącego, złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, a także podpisanie skargi. Braki te miały być uzupełnione w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowa korespondencja została uznana za doręczoną w trybie art. 74a § 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dniem 18 września 2024 r.
Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej: "p.p.s.a.", pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie do treści art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Ponadto w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (§ 2a omawianego przepisu). Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Ponadto stosownie do treści art. 74a § 3 p.p.s.a. w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu (pkt 1); pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (pkt 2). Zawiadomienie, o którym mowa w § 3, może być automatycznie tworzone i przesyłane przez system teleinformatyczny sądu, a odbioru tego zawiadomienia nie potwierdza się (art. 74a § 4 p.p.s.a.).
Datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2 (art. 74a § 5 p.p.s.a.). W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (art. 74a § 6 p.p.s.a.). Do powtórnego zawiadomienia stosuje się przepisy § 3 i 4 (art. 74a § 7 p.p.s.a.). W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 74a § 8 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie z urzędowego poświadczenia doręczenia korespondencji wynika, że pełnomocnik skarżącego jako adresat dwukrotnie był zawiadamiany o możliwości odbioru korespondencji, tj. 4 i 12 września 2024 r. Biorąc pod uwagę treść art. 74a § 8 p.p.s.a. należało przyjąć, że termin uznania korespondencji za doręczoną przypadał na 18 września 2024 r. Stąd też termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem 25 września 2024 r. Wobec nieuzupełnienia przedmiotowych braków skargę należało odrzucić.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.