Uzasadnienie
Zgodnie z przepisami art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Mając zatem na względzie przywołaną wyżej regulację stwierdzić trzeba, iż wniesiona w sprawie skarga jest spóźniona.
Otóż z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja, którą opisano na wstępie, doręczono skarżącemu w dniu [...] 2004 r. w związku z czym termin do wniesienia skargi upływał w dniu [...] 2004 r.
W tym terminie skarżący co prawda osobiście złożył skargę w Urzędzie Skarbowym w R. lecz organ ten nie był w tym wypadku właściwy. Tym samym więc czynność ta nie przerwała biegu terminu określonego w art. 53 § 1 cyt. wyżej ustawy. Uczyniło to dopiero skierowanie skargi do organu właściwego w sprawie (art. 54 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) w związku z czym datę tę, zgodnie z przyjętymi w judykaturze poglądami (por: uchwała SN z dnia 28.11.1988 r. sygn. III CZP 33/87 – OSN z 1988 r., nr 6, poz. 73, która aczkolwiek podjęta na gruncie procedury cywilnej to jednak znajduje zastosowanie także i w niniejszym przypadku z racji tożsamości konstrukcji prawnych zawartych w Kpc i w niniejszej ustawie), traktować trzeba za tożsamą z wniesieniem skargi. Ponieważ zaś czynność tę dokonano w dniu [...] 2004 r., o czym świadczy prezentata na piśmie przewodnim Naczelnika Urzędu Skarbowego w R., to tym samym dokonano tego dzień po upływie terminu do wniesienia skargi – co uzasadnia zaprezentowany wyżej wniosek.
Skutkiem tego wniesioną w sprawie skargę – jako spóźnioną – należało odrzucić po myśli art. 58 § 1 pkt 2 cyt. wyżej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i tak też orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.