Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] listopada 2011r. skarżąca spółka wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż nie prowadzi działalności gospodarczej i nie posiada żadnego majątku. Nie korzysta również z rachunku bankowego. Nie jest w posiadaniu żadnych nieruchomości, środków obrotowych ani trwałych. Strata według bilansu spółki za ostatni rok wyniosła 277.686,65 zł.
Jednocześnie wniosła o dołączenie do akt niniejszej sprawy dokumentów w postaci bilansu i sprawozdania finansowego za rok 2005 i 2006 rok., zeznania CIT za 2005, 2006, 2007 r. znajdujących się w aktach o sygn. I SA/Go 728/08. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2011 r. referendarz sądowy tut. Sądu zwolnił skarżącą od wpisu od skargi, jako jedynej wówczas należnej opłaty. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym na skutek zgłoszonego żądania, skarżąca spółka ponownie wniosła o zwolnienie od opłat sądowych w całości, powielając oświadczenia zawarte w poprzednio złożonym wniosku.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) osobie prawnej prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje w razie wykazania, iż nie posiada wystarczających środków na pokrycie całości kosztów postępowania.
Podkreślenia wymaga okoliczność, iż na wcześniejszym etapie postępowania w niniejszej sprawie postanowieniem z 8 listopada 2011 r. skarżąca została zwolniona od wpisu od skargi. Przyjęte wówczas ustalenia dotyczące sytuacji majątkowej spółki ległe u podstaw orzeczenia zwalniającego były zbieżne z danymi wynikającymi z obecnie rozpoznawanego wniosku. Sytuacja spółki jest znana Sądowi z urzędu z racji rozpoznawania licznych wniosków o przyznanie prawa pomocy w innych sprawach. Sąd odstąpił jednak od przeprowadzania dowodu z dokumentów, do których odwoływano się w uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Dokumentacja ta odnosi się bowiem do sytuacji spółki sprzed kilku lat, a zatem jest ona niemiarodajna dla oceny obecnej kondycji finansowej skarżącej. Spółka wykazała powyższe przesłanki zawarte w/w przepisie. W dalszym ciągu bowiem nie prowadzi działalności gospodarczej i nie ma jakichkolwiek aktywów.
Nadto z urzędu wiadome jest Sądowi, iż wobec skarżącej prowadzone są postępowania egzekucyjne. Z uwagi na sytuację majątkową spółka nie ma również realnych możliwości zaciągania zobowiązań. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.