Uzasadnienie
Skarżący R.D. wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2006 r. W dniu 12 lutego 2013 r. skarżący uiścił kwotę 100 zł tytułem opłaty od wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia.
Na rozprawie w dniu 14 lutego 2013 r. Sąd oddalił skargę strony skarżącej.
Skarżący w ustawowym terminie nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Orzeczenie stało się prawomocne z dniem 19 marca 2013 r.
Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej zw. p.p.s.a.) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Z kolei stosownie do treści § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł.
Powyższe uregulowania określają zatem powinność strony uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sytuacji, gdy został w sprawie złożony został wniosek o sporządzenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem i taki odpis sporządzono. W niniejszej sprawie skarżący uiścił opłatę kancelaryjną w wysokości 100 zł w dniu 12 lutego 2013 r. W dniu 14 lutego 2013 r. tut. Sąd oddalił złożoną przez niego skargę. Skarżący w ustawowym terminie nie złożył wniosku o sporządzenie odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Tym samym, nie był zobligowany do uiszczenia wskazanej opłaty. W związku z tym, uiszczoną opłatę kancelaryjną w wysokości 100 zł należało uznać jako nienależną i jako taką na podstawie art. 225 p.p.s.a. Sąd postanowił zwrócić ją z urzędu skarżącemu.