Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu określonego na 500 zł skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego.
Z oświadczenia skarżącego oraz przedstawionych przez niego dokumentów wynika, że nie ma oszczędności a jego jedyny majątek stanowią niewykorzystywane gospodarczo magazyny i mieszkanie. Skarżący nie ma stałej pracy i utrzymuje się z dorywczych zajęć zarobkowych, z których dochód określił na 150 - 200 zł miesięcznie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie w całkowitym przysługuje w razie wykazania, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W przypadku skarżącego powyższe przesłanki są spełnione. Nie posiada on bowiem środków z których mógłby sfinansować należne w sprawie koszty sądowe oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika. Dlatego postanowiono jak w sentencji.
Należy jednak zastrzec, że skarżący jest traktowany jako zwolniony od kosztów sądowych dopiero od chwili złożenia wniosku o zwolnienie. Z zasady bowiem zwolnienie nie rozciąga się na opłaty, których termin uiszczenia upłynął przed złożeniem wniosku (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 7 kwietnia 1995 r. sygn. akt II CRN 20/95 LEX 4229).