Uzasadnienie
R.S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...] sierpnia 2007 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji.
W dniu [...] kwietnia 2005 r. R.S. zgłosił do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu zakupiony w szwajcarskiej firmie [...] samochód osobowy marki [...], rok produkcji 2000, o pojemności silnika 2.171 cm ³. Jako wartość celną importowanego pojazdu zadeklarował kwotę 1.000,00 franków szwajcarskich – zgodnie z dołączoną do zgłoszenia celnego umową sprzedaży z dnia [...] kwietnia 2005 r.
Korzystając z postanowień art. 78 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE z 1992 r., seria L nr 302 ze zm.) organ celny przekazał do weryfikacji władzom celnym Szwajcarii załączoną do zgłoszenia celnego umowę zakupu pojazdu.
Przy piśmie z dnia [...] stycznia 2006 r. szwajcarska administracja celna przekazała wyniki dochodzenia w sprawie autentyczności dokumentów transakcyjnych dotyczących pojazdów importowanych do Polski ze Szwajcarii. W wyniku weryfikacji podano, iż eksporter nie istnieje – nie mógł on więc sporządzić załączonej do zgłoszenia celnego umowy.
Dodatkowo, przy piśmie z dnia [...] lipca 2006 r. szwajcarskie władze poinformowały, iż pojazd w rzeczywistości został sprzedany przez firmę [...] za kwotę 8.800,00 franków szwajcarskich, nie zaś przez firmę [...] za 1.000,00 franków szwajcarskich. W załączeniu przekazano również kopię rachunku.
W związku z powyższym, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007 r. organ celny I instancji wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie ustalenia wartości celnej importowanego pojazdu, retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego oraz określenia prawidłowej kwoty zobowiązania podatkowego z tytułu importu pojazdu.
Po zakończeniu postępowania decyzją z dnia [...] maja 2007 r. Naczelnik Urzędu Celnego określił wartość celną importowanego pojazdu na kwotę 23.338,00 zł (stanowiąca równowartość w PLN kwoty 8.800,00 franków szwajcarskich) oraz dokonał ponownego wymiaru zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz w podatku akcyzowym z tytułu importu.
Od niniejszej decyzji złożono odwołanie.
Dyrektor Izby Celnej, po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Na ww. decyzję ostateczną wydaną w administracyjnym toku instancji pełnomocnik R.S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Skarżący zarzucił organowi celnemu naruszenie:
- 1. art. 120, 121 i 122 Ordynacji podatkowej poprzez działanie wbrew przepisom prawa,
- 2. art. 187 i 191 Ordynacji podatkowej poprzez wadliwe zebranie materiału dowodowego,
- 3. art. 29 rozporządzenia Rady nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez błędne ustalenie wartości celnej towaru,
- 4. art. 77 ust. 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego poprzez wadliwe zastosowanie,
- 5. art. 78 ust. 2 i 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego poprzez wadliwe przeprowadzenie postępowania kontrolnego,
- 6. art. 220 Wspólnotowego Kodeksu Celnego poprzez wadliwe zaksięgowanie retrospektywne kwoty długu celnego,
- 7. art. 29 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). poprzez błędne określenie podstawy opodatkowania podatkiem VAT,
- 8. art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług poprzez wadliwe zastosowanie,
- 9. art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz, U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) poprzez błędne określenie podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym,
- 10. art. 20 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym poprzez wadliwe zastosowanie.
Mając na uwadze powyższe zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o wstrzymanie jej wykonania.
Organ odwoławczy w udzielonej odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest zasadna, jednakże z przyczyn innych niż wskazane w jej zarzutach.
Zgodnie z treścią art. 134 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Z art. 245 Wspólnotowego Kodeksu Celnego oraz art. 73 ust. 1 Prawa celnego wynika, że do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV Ordynacji podatkowej. Oznacza to, że należy stosować reguły wynikające z art. 122 i art. 187 Ordynacji podatkowej.
Organy celne dokonały określenia wartości celnej używanego samochodu osobowego marki [...] na podstawie nadesłanego przez organy szwajcarskie rachunku (k. 17 akt administracyjnych).
Przypomnieć należy, że rachunek (faktura) – nawet ujawniona w wyniku kontroli przeprowadzonej przez szwajcarskie służby celne i opatrzone ich pieczęcią - nie jest w świetle art. 194 Ordynacji podatkowej dokumentem urzędowym.
Z proceduralnego punktu widzenia rachunek (faktura) jest dokumentem prywatnym, sporządzanym w formie pisemnej, zawierającym określone ściśle elementy. Jako dokument prywatny faktura stanowi potwierdzenie pewnych faktów pochodzących od osób, które je sporządziły i podpisały.
Z przedstawionego przez organy celne szwajcarskie rachunku wynika, że został on sporządzony "22 maja 2005 r." w sytuacji, gdy samochód będący przedmiotem tego postępowania został przez Urząd Celny dopuszczony do obrotu [...] kwietnia 2005 r. na podstawie zgłoszenia celnego nr [...].
Z samego zestawienia tych dat wynika, że nadesłany przez organy szwajcarskie rachunek nie mógł dotyczyć importowanego przez skarżącego samochodu, gdyż został on wystawiony w Szwajcarii 26 dni po sprowadzeniu do Polski pojazdu.
Organy celne nie zwróciły ponadto uwagi, że w nadesłanym rachunku jest inny numer nadwozia – w zgłoszeniu celnym numer nadwozia to "[...]", natomiast w nadesłanym rachunku "[...]".
Biorąc powyższe pod uwagę, należało stwierdzić, że przeprowadzone przez organy celne postępowanie zostało przeprowadzone z naruszeniem art. 122, 187§1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy jest zobowiązany przeprowadzić postępowanie dowodowe zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 122, art. 180, art. 187 § 1 i art. 191 i Ordynacji podatkowej.
Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji wyroku.
(-) Dariusz Skupień (-) Stefan Kowalczyk (-) Barbara Rennert