Uzasadnienie
Na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2007r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: II, III, IV, V, VI, VII i VIII 2004r. spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Pismem z dnia 17 października 2007r. spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, iż wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi przez Sąd skutkowałoby trudnymi do odwrócenia skutkami w postaci pozbawienia strony płynności finansowej niezbędnej do bieżącego regulowania należności w tym wynagrodzenia pracowników.
Ponadto wskazała, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie stoi w sprzeczności z interesem publicznym, gdyż wymierzone zobowiązania zostały zabezpieczone na majątku podatnika, którego wartość znacznie przekracza kwoty określonych decyzją zaległości podatkowych a nadto, że nie występuje zagrożenie niewykonania zobowiązań podatnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasadą, wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1270 ze zm.) jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu.
Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. daje Sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania administracyjnego. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania.
Tam natomiast, gdzie ich wzruszenie w postępowaniu sądowym przywraca stan zgodny z prawem bez powyższych zagrożeń, sięganie po środki ochrony tymczasowej nie jest uzasadnione. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z § 1 tego przepisu, w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Skoro Sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to obowiązany jest on wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem w tym przypadku skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Okoliczności przedstawione przez skarżącą nie wyczerpują przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadnienie wniosku zawiera powtórzenie z jednej strony treści przepisu, z drugiej zaś powołuje się na okoliczności, których Sąd nie może ocenić, gdyż strona nie przedstawiła żadnych dokumentów ani konkretnych faktów uprawdopodobniających niebezpieczeństwa związane w wykonaniem decyzji. W tej sytuacji nie wykazała by egzekucja kwoty będącej przedmiotem niniejszego wniosku – 265 300 zł, przesądziła o bycie firmy na rynku i losie jej pracowników.
Wniosek sam w sobie nie stanowi podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie stanowi też takiej podstawy uzasadnienie wniosku stanowiące powtórzenie przesłanek ustawowych zawartych w przepisie, bez wykazania na czym konkretnie zagrożenia polegają.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.