Uzasadnienie
W dniu 18 października 2007 roku B.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na wymienioną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej. W skardze zamieściła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że jej wykonanie spowoduje "daleko idące ujemne konsekwencje dla strony" i pozbawi ją środków do życia.
Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwanej p.p.s.a. - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, natomiast po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Ponieważ postępowaniem w przedmiocie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji rządzi zasada oficjalności, Sąd bierze pod rozwagę również te okoliczności, które nie zostały powołane przez skarżącego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku, sygn. akt II OZ 155/05, opubl. OSS 2005/3/72). Niemniej jednak przyjęcie takiego stanowiska nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny.
Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżąca jako okoliczności uprawdopodabniające przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazała na swoją ciężką sytuację materialną oraz bliżej nie sprecyzowane "ujemne konsekwencje". W ocenie Sądu, zarówno z akt sprawy jak i z twierdzeń skarżącej nie wynikają okoliczności przemawiające za uznaniem, iż na skutek wykonania decyzji, jej sytuacja majątkowa lub osobista ulegnie zmianie w stopniu uzasadniającym zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji