Uzasadnienie
Po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi ustalonego na 100 zł skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Oświadczyła, iż utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę wynoszącego 1.930 zł netto. Z dochodów tych obok czynszu za mieszkanie (690 zł) spłaca kredyt (520 zł) oraz pożyczki zaciągnięte u poprzedniego pracodawcy (łącznie 450 zł). Nadto ponosi koszty zakupu gazu i energii elektrycznej.
Skarżąca została wezwana w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - "p.p.s.a.") do złożenia dodatkowo ostatniego odpisu rocznego zeznania podatkowego oraz aktualnych wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych, jak również oświadczenia, czy jest mężatką.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca przedstawiła kserokopię zeznania podatkowego za 2006 rok, kserokopie umów o pracę, kserokopie rachunków dotyczących utrzymania mieszkania oraz złożyła oświadczenie, iż nie jest mężatką.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżąca nie udowodniła, by spełniała powyższe przesłanki.
Ze złożonych przez nią dokumentów i oświadczeń wynika, iż uzyskuje stałe dochody w wysokości 1.930 zł netto miesięcznie. Skarżąca twierdzi jednak, iż całość jej dochodów pochłaniają koszty bieżącego utrzymania i spłata kredytu oraz dwóch pożyczek. Nie ma jednak podstaw do uwzględnienia tego twierdzenia skarżącej, ponieważ na podstawie złożonych przez nią dokumentów i oświadczeń nie można w sposób nie budzący wątpliwości ustalić jej rzeczywistego stanu posiadania. Skarżąca nie przedstawiła bowiem wyciągu z rachunku bankowego, pomimo, iż została wyraźnie wezwana o jego nadesłanie.
Nie można tym samym uwzględnić twierdzenia, iż nie posiada środków wystarczających na pokrycie kosztów sądowych. W tym kontekście istotne jest, iż wpis od skargi będący jedyną opłatą podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania został ustalony na 100 zł, co jest kwotą wielokrotnie niższą od miesięcznych dochodów skarżącej.
W tym stanie rzeczy należało uznać, iż skarżąca nie wykazała, by jej sytuacja materialna była tego rodzaju, że odmowa przyznania prawa pomocy tamowałaby udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Uwzględniając powyższe postanowiono jak w sentencji.