Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2010 r., w sprawie ze skargi Z.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 rok, zwolniono skarżącego od wpisu od skargi w części przekraczającej 100 zł oraz ustanowiono w sprawie doradcę podatkowego.
Pismem z dnia [...] marca 2011 r. strona skarżąca ponownie zwróciła się do Sądu o zwolnienie z kosztów w postępowaniu sądowym.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 31 marca 2011 r., w dniu 11 kwietnia 2011 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w zakresie obejmującym zarówno zwolnienie od kosztów sądowych, jak i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu podał, że nie ma żadnych oszczędności ani majątku. Utrzymuje się z prowadzonej działalności gospodarczej, która ze względu na zaległości u kontrahentów, jak i wobec ZUS-u nie funkcjonuje prawidłowo. Dodatkowo przeciwko skarżącemu prowadzona jest egzekucja administracyjna w ramach której zajęto rachunek bankowy, w związku z czym wszelkie wolne środki na rachunku przekazywane są naczelnikowi urzędu skarbowego. Taka sytuacja spowodowała, że w miesiącu kwiecień 2011 r. na bieżące utrzymanie i opłacenie mieszkania pozostało skarżącemu jedynie 170 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył co następuje
Z treści art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - zw. dalej P.p.s.a.) wynika, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być zmieniane i uchylane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były one zaskarżone a nawet prawomocne.
W przedmiotowej sprawie Sąd wydał już postanowienie przyznające skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi w części przekraczającej 100 zł oraz ustanowienia w sprawie doradcę podatkowego. W kolejnym wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący powołał nowe okoliczności wskazujące na pogarszającą się sytuację skarżącego, wykazując tym samym, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Co zaś się tyczy wniosku skarżącego ustanowienia adwokata, co stanowi rozszerzenie pierwotnego wniosku, Sąd podkreśla, że skarżący ograniczył się jedynie do wskazania żądania, bez jakiegokolwiek uzasadnienia. Ponadto, skoro żądaniu strony zadośćuczyniono już poprzednio, a skutki tego rozstrzygnięcia rozciągają się na całe postępowanie sądowe, w ocenie Sądu, 'brak jest podstaw do ustanowienia skarżącemu adwokata z urzędu. Dodatkowo podkreśla, że z uwagi na przedmiot sprawy (podatek dochodowy od osób fizycznych) najpełniej interesu skarżącego bronić będzie doradca podatkowy ustanowiony w sprawie.
Kierując się powyższym Sąd na podstawie art 165 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.