Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 lipca skarżący P.G. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2006r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000r. Wniosek uzasadnił brakiem winy w uchybieniu terminu w związku z nieskutecznym doręczeniem mu zawiadomienia o złożonej korespondencji.
Dyrektor Izby Skarbowej pismem procesowym z dnia 8 sierpnia 2006 r. wniósł o oddalenie wniosku podnosząc, że decyzja z dnia 13 lipca 2006 r. została skarżącemu doręczona w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm) na adres zamieszkania strony. Przesyłka pocztowa była dwukrotnie awizowana w dniu 17 i 24 maja 2006r.. Zdaniem Dyrektora izby Skarbowej termin do wniesienia skargi upłynął 30 czerwca 2006r. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu podatnik nie złożył skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
Zgodnie z art. 87 par. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wnosząc o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu, złożyć wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie.
Skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminowi do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. Fakt nieodbierania poczty przez skarżącego nie jest bowiem przesłanką ekskulpującą. Doręczenie zastępcze dokonane zostało przez organ podatkowy prawidłowo.
Skarżący nie dołączył do wniosku o przywrócenie terminu skargi na decyzję Dyrektora izby Skarbowej. Wobec zatem niespełnienia przesłanek ustawowych warunkujących przywrócenie terminu należało orzec, na podstawie art. 86 par. 1 wspomnianej ustawy, jak w sentencji postanowienia.