Uzasadnienie
Skarżąca E.D. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z 23 stycznia 2008 r. rozpoznający wniosek referendarza sądowy odmówił przyznania prawa pomocy.
Skarżąca w terminie wniosła sprzeciw.
W uzasadnieniu sprzeciwu podniosła, że nie zgadza się z argumentacją zawartą w wydanym postanowieniu, stwierdzając, że jej położenie jest trudne a dochody niestabilne, ponadto dokonuje miesięcznie spłaty 4 kredytów o łącznej wysokości około 7000 złotych.
Zarządzeniem przewodniczącego z 18 lutego 2008 r. zobowiązano skarżącą do udokumentowania comiesięcznej spłaty kredytów za ostanie trzy miesiące w łącznej wysokości 7000 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem rozpoznania wniosku o udzielenie prawa pomocy na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach (k. 45 akt).
Zarządzenie, pomimo dwukrotnego awiza, nie zostało przez skarżąca odebrane, pozostawiono je więc w aktach ze_skutkiem doręczenia na dzień 7 marca 2008 r. (k.47 akt). Oznacza to, że termin do wykonania zarządzenia przewodniczącego minął bezskutecznie z dniem 14 marca 2008 r.
Sąd zważył co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm - zwaną w dalszej części jako P.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Z oświadczenia oraz dokumentów, które zostały przez skarżącą złożone wynika, że zgodnie z jej oświadczeniem łączne przychody na dwie osoby wynoszą 7500 zł. Skarżąca jest ponadto właścicielką domu mieszkalnego, trzech nieruchomości określonych jako sklepy oraz dwóch samochodów osobowych.
Skarżąca nie przedłożyła żadnych dokumentów wskazujących na dokonywanie spłaty 4 kredytów w comiesięcznych ratach w łącznej wysokości około
Sygn akt l SA/Go 1135/07 7000 złotych. O tych obciążeniach nie wskazała także we wniosku o przyznanie prawa pomocy, chociaż taka możliwość w rubryce 5 złożonego wniosku istnieje.
Zdaniem Sądu skarżąca nie wykazała do czego jest zobowiązana, że poniesienie w pełnej wysokości kosztów sądowych uniemożliwi jej zaspokojenie potrzeb życiowych.
Wpis w tej sprawie wynosi 500 zł, a zadeklarowany przez skarżącą dochód miesięczny wynosi 7500 zł.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. należało odmówić przyznania skarżącej prawa pomocy.