Uzasadnienie
Skarżący W. i A.M. reprezentowani przez doradcę podatkowego wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2010 r. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2010 r. wydanej w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r.
Podatnicy złożyli korektę zeznania rocznego za 2006 r., dokonując pomniejszenia przychodów uzyskanych przez W.M. o należność zagraniczną uzyskaną przez niego z tytułu służby wojskowej poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.
Podstawą takiego działania strony skarżącej, było w ocenie jej pełnomocnika, zwolnienie tej należności z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, które nie zastosował płatnik.
Organ podatkowy wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. W wyniku przeprowadzonego postępowania stwierdził, że podatnikowi nie przysługuje prawo do zastosowania zwolnienia wymienionego w art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dnia [...] czerwca 2010 r. wydał decyzję, w której określił małżonkom zobowiązanie podatkowe w wysokości 25.515 zł oraz decyzją z tego samego dnia odnowił stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Od decyzji wydanej w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego, pełnomocnik podatników wniósł odwołanie.
Dyrektor Izby skarbowej, decyzją z dnia [...] października 2010 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, pełnomocnik skarżących wniósł do tutejszego Sądu skargę. W skardze podniesiono między innymi, że skarżący W.M. posiada uprawnienie do zwolnienia z podatku dochodowego należności na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W rozpoznawanej sprawie zaszła podstawa do zawieszenia postepowania albowiem postanowieniem z dnia 8 maja 2010 r., w sprawie II FSK 304/09,
Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawa budzące poważne wątpliwości "Czy zwolnieniem na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w latach 2005 – 2008 objęci zostali żołnierze wyznaczeni do pełnienia służby w międzynarodowych strukturach wojskowych".
W uzasadnieniu pytania wskazano w sposób szczególny na zaistniałą w doktrynie różnicę poglądów oraz rozbieżne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Udzielenie odpowiedzi na zadane pytanie przez skład siedmiu sędziów NSA, będzie miało rozstrzygające znaczenie dla rozpoznawanej sprawy, albowiem wybór wskazanych w zadanym pytaniu interpretacji art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie rzutował na zasadności albo bezzasadności wniesionej do sądu skargi. Wyżej wskazany przepis art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., daje podstawę do zawieszenia postępowania z powodu skierowania, w wyniku innej sprawy zawisłej przed sądem administracyjnym lub rozbieżności występujących w orzecznictwie sadów administracyjnych, pytania prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego (tak też J. P. Tarno w Komentarzu do prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Lexis Nexis, Warszawa 2006r. str. 282).
Pamiętać przy tym należy o regulacji z art. 269 P.p.s.a., zgodnie z którą dokonana w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego interpretacja przepisów prawa administracyjnego jest wiążące zarówno dla zwykłych jak i rozszerzonych składów orzekających.
Oznacza to, że wydane zgodnie z podjętą uchwała orzeczenie tutejszego Sądu będzie miało wpływ na szybsze załatwienie sprawy w rozumieniu art. 7 P.p.s.a., poprzez prawdopodobne uniknięcie wniesienia przez jedną ze stron środka odwoławczego, z którego wniesieniem wiążą się także znaczne koszty.
Mając więc na uwadze powyższe na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Sedzia WSA Sędzia WSA Sędzia WSA
Jacek Niedzielski Dariusz Skupień Alina Rzepecka