Uzasadnienie
W reakcji na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi ustalonego na 500 zł W.D. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych podnosząc, iż w związku z uiszczeniem zaległego podatku jej sytuacja majątkowa uległa pogorszeniu.
Z oświadczeń i dokumentów przedstawionych przez skarżącego wynika, że mieszka on wraz z żoną i wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe. Oboje utrzymują się z prowadzenia działalności gospodarczej (każde z nich prowadzi ją odrębnie), przy czym swoje miesięczne dochody skarżący zadeklarował na 3500 zł zaś żony na 3500 zł. Przedstawione miesięczne obliczenia dochodu zaświadczają jednak, że w 2007 roku dochód skarżącego wyniósł 79.503,18 zł. W.D. jest nadto właścicielem domu mieszkalnego, trzech nieruchomości (określonych jako "sklepy") oraz dwóch samochodów osobowych marki [...] oraz [...] (o wartości - odpowiednio: 20.000 i 50.000 zł).
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżący nie wykazał powyższych przesłanek. Nie udowodnił bowiem, że poniesienie kosztów sądowych w pełnej wysokości może uniemożliwić mu zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Wręcz przeciwnie: z przedstawionych przez skarżącego dokumentów i oświadczeń wynika, że jest dobrze sytuowany. Wraz z żoną posiada wartościowy majątek ruchomy i nieruchomości. Każde z małżonków prowadzi dochodową działalność gospodarczą. Wprawdzie skarżący nie przedstawił (pomimo wezwania w trybie art. 255 p.p.s.a.) dokumentów obrazujących wysokość dochodów osiąganych przez żonę, to jednak z urzędu wiadome jest, z racji rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi E.D., że dochody żony skarżącego wyniosły w październiku 2007 r. 1.940 zł, a w listopadzie i grudniu po 4.400 zł. Nie można w tej sytuacji uznać, że uiszczenie wpisu przekroczy ich możliwości płatnicze i to nawet uwzględniając, że W.D. i jego żona złożyli jednocześnie skargi na łącznie 6 decyzji podatkowych, a w każdej z nich wpis sądowy ustalono na 500 zł.
Mając na względzie powyższe, postanowiono o odmowie przyznania prawa pomocy (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).