Uzasadnienie
Skarżąca wniosła skargę na wskazaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. W skardze zawarty został wniosek o "wstrzymanie wykonania egzekucji w w/w sprawie aż do ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy". Wniosek nie został w żaden sposób uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd może zatem wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z wskazanych ustawowych przesłanek.
Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi przybierać charakteru materialnego. Przyjmuje się w literaturze i orzecznictwie, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana przez zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
Przesłanka ta nie ma zastosowania zatem do egzekwowanej należności pieniężnej, która w razie uwzględnienia skargi będzie zwrócona skarżącemu wraz z należnymi odsetkami bez dodatkowych dla niego konsekwencji.
Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu pierwotnego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 8 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, LexPolonica nr 1241556).
Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia "znaczna szkoda" i "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności zaprezentować wnioskodawca. Samo powołanie się przez niego na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku.
W niniejszej sprawie wnioskodawczyni nie wykazała, aby zaistniała któraś ze wskazanych przesłanek. Skarżąca nie uzasadniła wniosku.
W tym stanie rzeczy oraz na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.