Uzasadnienie
W związku ze skargą na wskazaną w rubrum postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, R.Z. (skarżąca) wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy podała, że jej dochody wynoszą 1.660,35 zł która to kwota jest w przeważającej części pochłaniana przez wydatki związane z utrzymaniem koniecznym.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca poinformowała, że mieszka z mężem i synem. Łączne dochody domowników wynoszą 1.660,35 zł. Składają się na nie emerytura skarżącej wynosząca 660,35 zł oraz wynagrodzenie za pracę jej męża (1.000 zł). Skarżąca jest właścicielką mieszkania o pow. 52 m kw. oraz działki o powierzchni 1.153 m. kw.
Wobec uznania, że treść oświadczenia o majątku i dochodach nie jest wystarczająca do ustalenia sytuacji majątkowej skarżącej, na podstawie art. 255 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej określanej w skrócie: "p.p.s.a.") wezwano ją, by w terminie 7 dni złożyła dodatkowo: wyciągi z rachunków bankowych swoich i męża, odpis zeznań podatkowych swoich i męża w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok, jak również dokument potwierdzający wysokość wynagrodzenia za pracę męża (k. 17, 18).
Pismo sądowe zawierające wezwanie doręczono skarżącej 21 stycznia 2013 r. (k. 19).
Do dnia posiedzenia niejawnego do tutejszego sądu nie wpłynęły dokumenty określone w wezwaniu.
W tym stanie rzeczy wniosek skarżącej nie mógł zostać uwzględniony.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim, jakiego przyznania domagała się skarżąca, może zostać przyznane w razie wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z cytowanego przepisu wynika, że dla przyznania prawa pomocy konieczne jest niewątpliwe wykazanie, że poniesienie kosztów postępowania przekracza możliwości majątkowe strony.
Skarżąca w złożonym wniosku ograniczyła się do stwierdzenia, że dochody jej rodziny wynoszą 1.660 zł miesięcznie. Nie przedstawiła jednak jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego sytuację majątkową.
Na podstawie art. 255 p.p.s.a. skarżącą wezwano zatem do przedstawienia dokumentów wymienionych we wcześniejszym fragmencie uzasadnienia, a obrazujących sytuację majątkową jej i męża. Pomimo upływu terminu zakreślonego w wezwaniu, skarżąca nie złożyła żądanych dokumentów.
Należy zatem wyjaśnić, że zaniechanie zastosowania się przez stronę do wezwania sądu (lub referendarza sądowego) wystosowanego w trybie wyznaczonym przez art. 255 p.p.s.a. ma ten skutek, że sąd (lub referendarz sądowy) nie może skorzystać ze wszystkich koniecznych do rozstrzygnięcia wniosku oświadczeń bądź dokumentów źródłowych. Ich brak powoduje, że materiał dowodowy w dalszym ciągu jest niekompletny, a zatem niewystarczający do sprawdzenia, czy twierdzenie strony o niemożności poniesienia kosztów postępowania znajduje odzwierciedlenie w rzeczywistości. Konsekwencją procesową takiego stwierdzenia może być nieuwzględnienie wniosku w jego pełnym zakresie, a nawet odmowa przyznania prawa pomocy (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 3, Warszawa 2008, str. 613-614 i powołane tam orzecznictwo).
Oświadczenie skarżącej zawarte w złożonym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy nie stanowi wystarczającej podstawy do zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca nie przedstawiła bowiem jakichkolwiek dowodów potwierdzających wysokość dochodów swoich i męża. Nie złożyła również wyciągów z rachunków bankowych. Uniemożliwiła tym samym poczynienie niewątpliwych ustaleń dotyczących jej sytuacji majątkowej.
W konsekwencji należało uznać, że skarżąca nie wykazał przesłanek uzasadniających zwolnienie jej od kosztów sądowych, w związku z czym postanowiono o odmowie przyznania prawa pomocy (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).