Uzasadnienie
M.C. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] września 2017 r. w przedmiocie odmowy przyznania płatności ekologicznej na 2016 r. oraz nałożenia sankcji w wysokości 9.876,24 zł. Wnosząc skargę skarżący uiścił wpis sądowy w kwocie 396 zł.
Wyrokiem z dnia 24 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. (I SA/Go 119/18) oddalił ww. skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - zwanej dalej "P.p.s.a."), opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja, w której organ odmówił przyznania stronie skarżącej płatności ekologicznej na rok 2016 i dodatkowo nałożył określoną sankcję finansową. Meritum tej decyzji sprowadza się w istocie do rozstrzygnięcia, że podmiot występujący z wnioskiem nie otrzyma tej płatności, z uwagi na niespełnienie warunków formalnych do jej przyznania, zaś nałożona w tej decyzji sankcja ma jedynie charakter wtórny związany z nieprzyznaniem stronie płatności. Oznacza to, że zaskarżona decyzja nie może być traktowana jako obejmująca skonkretyzowane należności pieniężne mimo, że w decyzji organu I instancji (co utrzymał organ II instancji) nałożono na stronę skarżącą sankcję.
Powyższy pogląd znajduje oparcie w postanowieniach NSA z 28 września 2010 r. sygn. akt II GZ 265/10, z 28 stycznia 2011 r. sygn. akt II GZ 419/10 oraz z 26 sierpnia 2011 r. sygn. akt II GZ 403/11, w których stwierdzono, iż w sprawach ze skarg na decyzje odmawiające przyznania różnego rodzaju płatności mieszczących się w ramach pomocy udzielanej rolnikom ze środków unijnych i krajowych, należy pobierać wpis stały, ponieważ jest to decyzja odmawiająca przyznania określonego świadczenia, a nie decyzja o odmowie przyznania świadczenia w określonej wysokości.
Zgodnie z regulacją § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), w sprawach z zakresu rolnictwa i leśnictwa, nieobjętych wpisem stosunkowym, wpis stały wynosi 200 zł. Tymczasem skarżący tytułem wpisu od skargi uiścił kwotę 396 zł. Zatem kwota 196 zł stanowi nadpłatę, którą stosownie do art. 225 P.p.s.a., należy zwrócić stronie z urzędu na jej koszt.