Uzasadnienie
E spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła skargę na wymienioną we sentencji niniejszego postanowienia decyzję Zarządu Województwa.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I z 10 i 11 stycznia 2018 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie O.P. do reprezentowania strony skarżącej oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 21.005 zł.
Wezwania doręczono pracownikowi Spółki w dniu 30 stycznia 2018 r.
W dniu 15 lutego 2018 r. skarżącą Spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego oraz do uiszczenia wpisu sądowego. Do wniosku załączyła wydruk z Krajowego Rejestru Sądowego oraz wniosek przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu wskazała, że w dniach od 29 stycznia do 11 lutego 2018 r. zarząd Spółki przebywał poza granicami Polski, dlatego z pismem sądu miał możliwość zapoznać się dopiero po powrocie z podróży służbowej, tj. 12 lutego 2018 r. Z kolei umocowanie kogokolwiek do reprezentowania spółki we wszystkich sprawach podczas nieobecności zarządu, ze względu na stosunkowo krótki okres absencji, jest dla spółki ryzykowne. Poza tym trudno przewidzieć, jakiego rodzaju czynności taka osoba miałaby podjąć.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) – dalej: "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei zgodnie z art. 87 § 2 P.p.s.a. we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Analiza wskazanych przepisów wskazuje jednoznacznie, że konieczną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego określonej czynności procesowej.
Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując zdrowiem lub życiem własnym bądź innych osób lub nie narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe.
O braku winy, nie można zatem mówić w sytuacji, w której strona postępowania na skutek własnych świadomych działań lub zaniedbań uchybiła terminowi, a taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.
W rozpoznawanym wniosku podniesiono, że przyczyną nie dokonania w terminie czynności był brak możliwości zapoznania się z treścią wezwania doręczonego w dniu 30 stycznia 2018 r. Przyczyna ta ustąpiła dopiero w dniu 12 lutego 2018 r., tj. z chwilą powrotu zarządu Spółki do kraju.
W ocenie Sądu, wskazana przez skarżącą okoliczność nie uprawdopodobnia braku winy w uchybieniu terminowi.
Zauważyć należy, że zarząd Spółki przebywając poza granicami kraju mógł nadesłać zarówno pobrany samodzielnie (na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym – Dz. U. z 2007 r. nr 168, poz. 1186 ze zm.) wydruk z KRS, jak i złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy. Stosownie bowiem do art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Jedyną zatem przeszkodą w dokonaniu czynności w terminie, był brak wiedzy zarządu Spółki o treści wezwania doręczonego w dniu 30 stycznia 2018 r. Stwierdzić należy, że stan ten wynika wyłącznie z wewnętrznej organizacji funkcjonowania Spółki, w której z nie podanych we wniosku przyczyn, pracownicy nie są upoważnieni do odczytu nadchodzącej korespondencją lub do informowania zarządu o jej treści. Nie jest to zatem nadzwyczajna okoliczność, której strona nie była w stanie zapobiec.
Z uwagi na powyższe, na podstawie ww. przepisów, Sąd postanowił jak w sentencji.