Uzasadnienie
Burmistrz decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2005r. określił Ś.A. łączne zobowiązanie pieniężne (podatek od nieruchomości oraz podatek rolny za rok 2005), określając jednocześnie terminy i wysokość poszczególnych rat podatkowych.
Podatnik złożył odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wnosząc o zbadanie sprawy, ponieważ decyzja jest dla niego niezrozumiała i budzi jego wątpliwości.
Wątpliwości podatnika budzi zastosowana w decyzji stawka-brak podstawy jej wyliczenia.
Nadto podatnik wskazał w odwołaniu, że na dzierżawionych przez niego gruntach przebiegaj ą dwie linie energetyczne: średniego i wysokiego napięcia, co uszczupla w znacznym stopniu areał rolny jaki podatnik uprawia. Powoduje trudności w pracy dużym sprzętem.
Podatnik uważa, że te niedogodności powinny być mu zrekompensowane. Dodatkowo podatnik wskazał, że w przypadku awarii pracownicy energetyki muszą wchodzić na pole aby dotrzeć do słupów, co powoduje niszczenie upraw.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2005r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji wskazując w uzasadnieniu, że zgodnie z art. 6 ust pkt l ustawy o podatku rolnym podatek za rok podatkowy wynosi od l ha przeliczeniowego gospodarstw rolnych równowartość pieniężną 2,5 g żyta-obliczaną według średniej ceny skupu żyta za pierwsze trzy kwartały roku poprzedzającego rok podatkowy.
Średnią cenę skupu ustala się na podstawie Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski'' w terminie 20 dni po upływie trzeciego kwartału.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało dalej, że w związku z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 15 października 2004r. w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres pierwszych trzech kwartałów 2004r. /M.P. z dnia 21 października 2004r/, średnia cena skupu żyta za okres pierwszych trzech kwartałów 2004r. wynosiła 37, 67 zł za l g, co oznacza, że zgodnie z art. 6 ust l pkt l stawka podatku rolnego wynosi 2,5g x 37,67=94,175 zł i jest zgodne ze stawką przyj etą w zaskarżonej decyzji.
W stosunku do pozostałych zarzutów podatnika dotyczących uszczuplenia areału gospodarstwa rolnego wskutek posadowienia na nim słupów energetycznych oraz uszczuplenia upraw w czasie usuwania awarii, to Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że nie mają one wpływu na ustalenie w zakresie wysokości podatku.
Ewentualnie szkody mogą bo wiem być rekompensowane przez właściciela linii energetycznych.
Na powyższą decyzję skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o ponowne rozpoznanie sprawy oraz uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.
Skarżący nadal podtrzymuje swoje twierdzenia, co do wysokości przyjętej do wyliczenia stawki. Uważa, że stawka ta powinna być wyliczona od wartości żyta wg. GUS.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło ojej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna.
Zgodnie z treścią art. 1§ l i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153, póz. 12697, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Nadto zgodnie z art. 3§ l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, póz. 1270 ze zm./, zwanej dalej P.p.s.a., sądy te sprawuj ą kontrolę działalności administracji publicznej i stosuj ą środki określone ustawą. Oznacza to, że skarga może zostać uwzględniona jedynie gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy /art. 145-150 ustawy/
Zdaniem sądu rozpoznającego sprawę wydane przez organy obu instancji decyzje są zgodne z prawem.
Zgodnie bowiem z art. 6 ust l pkt ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym /tj. Dz.U. z 1993r. nr 94, póz. 431 ze zm./ podatek rolny za rok podatkowy wynosi od l ha przeliczeniowego gruntów, o których mowa w art. 4 ust l pkt l równowartość pieniężną 2,5 g żyta, obliczoną według średniej ceny skupu żyta za pierwsze trzy kwartały roku poprzedzającego rok podatkowy.
Średnią ceną skupu, o której mowa w ust l ustala się na podstawie Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej " Monitor Polski" w terminie 20 dni po upływie trzeciego kwartału.
Prezes Głównego Urzędu Statystycznego Komunikatem z dnia 15 października 2004r. w sprawie ceny skupu żyta za okres pierwszych trzech kwartałów 2004r. /M.P. nr 43, póz. 765/ ogłosił, że średnia cena skupu żyta za okres pierwszych trzech kwartałów 2004r. wynosiła 37,67 zł za Ig.
Oznacza to, że przyjęta do obliczenia podatku rolnego stawka wynosi / zgodnie z art. 6 ust l pkt l ustawy o podatku rolnym/ 2.5 g x 37.67 = 94,175 zł i jest taka sama jak w decyzji organu l instancji.
Sąd pragnie również wskazać, że zgodnie z art. 6 ust 3 ustawy o podatku rolnym, rady gminy są uprawnione do obniżenia cen skupu określonych w ust 2 art. 6, przyjmowanych jako podstawa obliczenia podatku rolnego na obszarze gminy.
Oznacza to, że jeżeli rada gminy nie podjęła uchwały o obniżeniu ceny skupu żyta, to podstawę obliczenia podatku rolnego na obszarze tej gminy, stanowią ceny skupu żyta ustalone w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, co miało miejsce w niniejszej sprawie.
Nadto należy wskazać, że takie uregulowanie prawa może w oczywisty sposób prowadzić do sytuacji, w której w gminach (nawet Sąsiednich) obowiązywać mogą różne stawki podatku rolnego.
Pozostałe zarzuty skarżącego dotyczące strat jakie ponosi on w związku z tym, że na dzierżawionych przez niego gruntach znajdują się linie energetyczne, nie mogą podlegać ocenie sądu, bowiem nie mają one wpływu na wymiar podatku a skarżący może, na co wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze, dochodzić stosownych odszkodowań od właściciela linii energetycznych.
W tym stanie rzeczy oraz na podstawie art. 151 P.p.s.a należało orzec jak w sentencji wyroku.