Uzasadnienie
Skarżąca spółka "QS" Sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2007 roku nr [...]. Zaskarżona decyzja utrzymywała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] kwietnia 2007r. Naczelnik Urzędu Celnego po przeprowadzeniu postępowania celnego umorzył postępowanie celne wszczęte postanowieniem z dnia [...] lipca 2005r. i ustalił zwrot nadpłaconego cła bez odsetek, dokonał zwrotu nadpłaconych odsetek naliczonych od długu celnego nieuiszczonego w terminie oraz orzekł, że rozliczenia powstałej nadpłaty podatku od towarów i usług w kwocie 577.30 zł dokona właściwy dla podatnika Naczelnik Urzędu Skarbowego. Jednocześnie organ wskazał, ze niewłaściwe ustalenie kwoty należności nie było wynikiem błędu organu.
Od decyzji tej pełnomocnik skarżącej spółki złożył odwołanie zarzucające rażące naruszenie przepisów postępowania, poprzez naruszenie przepisu art. 78 § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa wobec odmowy przyznania stronie oprocentowania od stwierdzonych nadpłat i wniósł o uchylenie decyzji w zaskarżonej i zasądzenie odsetek od nadpłaconego cła, odsetek naliczonych od długu celnego nieuiszczonego w terminie oraz od nadpłaconego podatku VAT.
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego.
W skardze pełnomocnik spółki wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, w części dotyczącej odmowy przyznania stronie oprocentowania od nadpłaconego cła, od odsetek naliczonych od długu celnego nieuiszconego w terminie oraz od nadpłaconego podatku VAT oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że nie zgadza się z twierdzeniem organu odwoławczego, że niewłaściwe ustalenie należności celnych nie było wynikiem błędu organu celnego i dlatego stronie nie należą się odsetki od zwróconych nadpłat.
Skarżąca wskazuje, że niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem błędu organu celnego, a strona w żadne sposób nie przyczyniła się do powstania tego błędu.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się niezasadna. Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji w zakresie swojej kognicji stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego jak i przepisów postępowania w sposób mogący mieć wpływ na rozstrzygnięcie.
Spór między skarżąca a organem odniósł się do uznania czy w niniejszej sprawie stronie przysługują odsetki od nadpłaconego cła oraz od nadpłaconego podatku od towarów i usług. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić jaki organ jest właściwy do rozstrzygnięcia w zakresie odsetek od nadpłaconego: cła, podatku od towarów i usług oraz od których z wymienianych należności odsetki przysługują.
Na mocy przepisu art. 39 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) organem właściwym w sprawie postępowań dotyczących zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy dla podatnika, pomimo tego, że organem właściwym dla poboru i określania ich wysokości w decyzji podatkowej był celny organ podatkowy (odpowiednio naczelnik urzędu celnego bądź – w drugiej instancji – dyrektor izby celnej). Tym samym Naczelnik Urzędu Celnego nie jest organem właściwym do rozpoznania sprawy w zakresie zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług jak i odsetek z tego tytułu.
Zgodnie z treścią art. 67 ust. 1 prawa celnego, od zwracanych należności organ celny płaci odsetki, gdy niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem błędu organu celnego, a dłużnik w żaden sposób nie przyczynił się do powstania tego błędu.
Strona skarżąca podnosi, że juz na podstawie kontraktu przedstawionego przez nią przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji z [...] października 2005 roku, można było wydać prawidłowe rozstrzygnięcia w zakresie umorzenia postępowania. Z samego już kontraktu jednoznacznie wynikało, że przedmiotem transakcji są m.in. tkaniny z materiałów sztucznych. Z takim twierdzeniem nie można się jednak zgodzić, albowiem w zgłoszeniu celnym oraz załączonych do niego dokumentach nie ma odniesienia wskazującego, że zakwestionowana dostawa była realizacją zawartego tego właśnie kontraktu.
Oznacza to, że sam kontrakt nie mógł być jeszcze wystarczającym dowodem potwierdzającym stanowisko strony skarżącej co do rodzaju importowanego towaru.
Istotny dla sprawy dokument, na co organy obu instancji słusznie zwracały uwagę, został dopiero dołączony w postępowaniu odwoławczym i było nim pismo producenta towaru z [...] października 2006r., w którym stwierdza on, że towarem wysłanym do skarżącej spółki była przędza wiskozowa pochodzenia indyjskiego nie zawierająca poliestru. Jednocześnie przyznawał w nim, że "w wyniku błędu naszego pracownika oraz zamieszania spowodowanego nawałem korespondencji pomiędzy naszą firmą i kilkoma pośrednikami, podano nieprawidłowo skład surowcowy dostarczonego towaru" (k. 59 akt adm.). To spowodowało nieprecyzyjne sporządzenie przez skarżącą spółkę zgłoszenia celnego z [...] grudnia 2004r. nr [...], a następnie uruchomiło postępowanie celne, zakończone wydaniem przez organ I instancji decyzji na podstawie sporządzonych i przedłożonych przez stronę dokumentów zawierających błędy. Należy zatem uznać, że dłużnik przyczynił się do wydania przez organ I instancji błędnej decyzji, nie spełnia więc on do zwrócenia odsetek warunków z art. 67 ust. 1 prawa celnego.
Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało oddalić.
/-/ J. Niedzielski /-/ D. Skupień /-/ B. Rennert