Uzasadnienie
K spółka z o.o. wystąpiła do Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług.
Indywidualną interpretacją z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] upoważniony organ uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, by następnie pismem z [...] listopada 2011 r. wnieść skargę na w/w interpretację.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Sąd zważył, co następuje
Istota rozpoznawanej sprawy sprowadza się do udzielenia odpowiedzi, czy legitymację do złożenia skargi na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego posiada również podmiot, który nie był wnioskodawcą w sprawie o jej udzielenie.
Regulacja prawna dotycząca indywidualnych interpretacji zawarta została w art. 14 b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowej (Dz. U. Nr 8,poz. 60 ze zm.) zgodnie z którym, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. Tak więc wskazanie we wniosku indywidualnej sprawy, stanowi niezbędny element do uznania konkretnego podmiotu za zainteresowanego w tej sprawie.
Nie zgadzając się ze stanowiskiem organu wyrażonym w indywidualnej interpretacji, wnioskodawca może zaskarżyć interpretację do sądu administracyjnego, który w oparciu o art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153. poz. 1270 ze zm.) posiada kognicję do orzekania w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Potwierdza to również treść art. 14 c § 3 Ordynacji podatkowej, który wskazuje na obligatoryjny element każdej indywidualnej interpretacji, jakim jest pouczenie o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 50 § 1 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny (...). Z kolei art. 50 § 2 w/w ustawy takie uprawnienie przyznaje również innemu podmiotowi, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Zatem postępowanie sądowoadministracyjne, jako postępowanie oparte na zasadzie skargowości, może być prowadzone tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. W świetle powyższego - w ocenie Sądu - nie budzi wątpliwości, iż Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej nie występując w przedmiotowej sprawie z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji, nie był również uprawniony do jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. Żaden przepis prawa bowiem mu takiego uprawnienia nie przyznaje. Z akt sprawy zaś wynika, iż z wnioskiem o wydanie pisemnej indywidualnej interpretacji przepisów praw podatkowego wystąpiła K Spółka z o.o..
Zatem to ona posiadała legitymację do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa jak i złożenia skargi do sądu administracyjnego. Nie można - zdaniem Sądu - nadać skardze na indywidualną interpretację charakteru skargi powszechnej. Przeczy bowiem temu konstrukcja prawna i charakter indywidualnej interpretacji, która zawiera stanowisko organu dotyczące sytuacji prawnopodatkowej konkretnie wskazanego podmiotu, który o zajęcie takiego stanowiska wnioskował.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucił skargę.