Uzasadnienie
Dnia 19 września 2006 roku skarżący K.J. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] sierpnia 2006 roku nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 rok od przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach. Do pisma załączył kserokopię wezwania z 11 września 2009 roku.
Złożenie powyższego wniosku było uzasadnione okolicznościami sprawy, albowiem jak Skarżący motywował - 3 sierpnia 2006 roku doręczono mu w/w decyzję, a termin do jej zaskarżenia do sądu administracyjnego mijał mu 3 września 2006 roku. Niemniej jednak, w związku z faktem, iż 20 sierpnia 2006 roku wyjeżdżał wraz z małżonka za granicę, celem pozyskania "pomocy finansowej od rodziny dla ewentualnego zapłacenia podatku w przypadku niekorzystnego przebiegu zdarzeń", skargę "przygotował i zapisał" w komputerze. Jak stwierdził, "musiała ona być jeszcze poddana korektom i po wydrukowaniu pracownik miał ja wysłać." Osoba, której powierzył to zadanie została przez niego odpowiednio poinstruowana o tym co ma dalej zrobić, jak ma przygotować przelew, ile zapłacić, co zapakować i gdzie przesłać. Pracownik natomiast przygotowując przesyłkę zaadresował kopertę zamiast do właściwego organu, to do WSA w Gorzowie Wlkp.
Dalej skarżący wyjaśniał, iż do pracy wrócił 6 września 2006 roku. O wszystkim dowiedział się dopiero 18 września 2006 roku, to jest w momencie otrzymania pisma z WSA Gorzów Wlkp., a do tego momentu nie miał on świadomości o zaistniałej pomyłce.
W jego przekonaniu, dowodem potwierdzającym, iż w wyżej wymienionym czasie przebywał poza miejscem zamieszkania ma być "II wezwanie Naczelnika Urzędu Skarbowego" skierowane do niego w ramach prowadzonego postępowania podatkowego. Pierwsze wezwanie nie było podjęto właśnie z uwagi na jego nieobecność w miejscu zamieszkania. Kserokopię w/w wezwania dołączył do wniosku. Na zakończenie podniósł dodatkowo, że nie był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, a jego "znajomość prawa nie jest tak dobra". W jego ocenie pouczenie w decyzji podaje gdzie należy wysłać skargę, lecz nie zawiera skutków uchybienia terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 27 października 2006 roku odmówił przywrócenia terminu do złożenia skargi. Postanowienie zostało przez stronę zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który z kolei orzeczeniem z 27 marca 2007 roku oddalił zażalenie złożone przez Skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art.53 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153 poz. 1270 zwanej dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Konsekwencje uchybienia temu terminowi wynikają z kolei z art.58 §1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, przy czym jednocześnie należy podkreślić, że ma to miejsce dopiero wówczas, gdy termin ten nie zostanie przez sąd przywrócony.
Kwestią nie budzącą wątpliwości jest fakt, iż skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia, a wniosek strony skarżącej złożony w przedmiocie przywrócenia terminu ostatecznie został przez sądy obu instancji rozpatrzony odmownie. Postanowienie wydane w tym zakresie jest już prawomocne.
Wobec powyższych ustaleń i faktu iż skarga została złożona z uchybieniem terminu Sąd na podstawie art.58 §1 pkt 2 w związku z § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153 poz. 1270) postanowił jak w sentencji.