Uzasadnienie
W skardze z 25 listopada 201 Or. złożonej do tutejszego sądu Skarżąca M.C. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W motywach podała, że należności podatkowe z powyższej decyzji zostały zabezpieczone na nieruchomości w [...] będącym jej mieszkaniem. Wskazała, że mieszka że mieszka tam ze swoją małoletnią (czteroletnią córką) że jest samotną matką. Jedynym źródłem utrzymania jest prowadzona przez nią działalność gospodarcza, z której w 201 Or. uzyskała przychód w wysokości 70 tys. zł. i dochód około 12 tys. Płaci podatek dochodowy w formie zryczałtowanego podatku od przychodów ewidencjonowanych.
Wskazała też, że posiada duże zobowiązania z tytułu spłaty pożyczek zaciągniętych na zakup mieszkania. Nie posiada oszczędności, czy też innego majątku mogącego być źródłem spłaty zobowiązań podatkowych. W tej sytuacji jedynym przedmiotem egzekucji może być jej mieszkanie. Ewentualna egzekucja z nieruchomości może spowodować, że w przypadku uwzględnienia skargi mogą wystąpią trudne do odwrócenia skutki prawne. W tej mierze wskazała na art.60 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Podkreśliła również, że wykonanie zaskarżonej decyzji oraz drugiej (na 160 tys.) może spowodować zakończenie prowadzonej działalności gospodarczej, gdyż nie będzie w stanie dokonać zakupów towarów handlowych, ponieważ z dochodów musi spłacać zobowiązania podatkowe. W konsekwencji straci jedyne źródło utrzymania, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki, łącz nie z zagrożeniem jej egzystencji -również dla jej nieletniej córki. Wskazała, że dowody na powyższe okoliczności znajdują się w aktach sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art.61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zmianami - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepis ten nie ma więc charakteru bezwzględnie suspensywnego. Natomiast w myśl §3 w/w normy sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności o których mowa w §1 art.61, jeżeli 2/3
Sygnatura akt ISA/Go 1306/10 zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jest to zamknięty katalog przesłanek pozytywnych, którymi sąd jest związany przy rozważaniu wniosku o wstrzymanie wykonania określonego aktu. Przy czym, sąd ma obowiązek z urzędu brać pod uwagę wszystkie okoliczności mogące zadecydować o wstrzymaniu wykonania decyzji Jednocześnie godzi się również podkreślić, iż przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie mogą być brane pod uwagę zarzuty co do prawidłowości jej wydania.
Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, na którą się powołuje strona skarżąca, jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania administracyjnego. Chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenia odpowiadającej szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Tam, gdzie ich wzruszenie w postępowaniu sądowym przywraca stan zgodny z prawem bez powyższych zagrożeń, sięganie po środki ochrony tymczasowej nie jest uzasadnione. W orzecznictwie przyjmuje się, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu iub czynności jest uzasadnione.
W ocenie Sądu przedstawione powyżej okoliczności sprawy oraz obszerna argumentacja wnioskodawczyni jest przekonywująca i dostatecznie uzasadniająca słuszność przyznania jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art.61 §3 i §5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153 poz. 1270) postanowił jak w sentencji.
3/3