Uzasadnienie
Minister Rozwoju i Finansów - Dyrektor Izby Skarbowej w indywidualnej interpretacji z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] stwierdził, że stanowisko "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia [...] września 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika, jest nieprawidłowe.
Spółka wezwała Ministra Rozwoju i Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej do usunięcia naruszenia prawa. Organ stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono skarżącej Spółce w dniu 16 stycznia 2017 r.
Spółka "A", reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę na ww. interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, za pośrednictwem organu, w dniu 16 lutego 2017 r. (dowód: stempel pocztowy na kopercie - k. 17 akt sądowych). W dniu 15 lutego 2017 r. uiściła wpis od skargi w wysokości 200 zł.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na wniesienie skargi po terminie, ewentualnie, o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, sąd odrzuca postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona stronie skarżącej w dniu 16 stycznia 2017 r., zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 15 lutego 2016 r. Tymczasem skarżąca Spółka nadała skargę w dniu 16 lutego 2017 r. Zauważyć przy tym należy, że skarżąca została prawidłowo pouczona, zarówno w zaskarżonej interpretacji, jak i odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o terminie w jakim może skutecznie zaskarżyć wydany akt.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., odrzucił skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu (pkt 1 postanowienia). O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (pkt 2 postanowienia).