Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę RP sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej.
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zw. dalej P.p.s.a.) sąd może z urzędu lub na żądanie stron sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Zgodnie z przepisem art. 156 § 2 p.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność.
W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjęty jest pogląd, iż oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. To, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widoczna mylna pisownia czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów.
Przenosząc powyższe ogólne uwagi na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 24 marca 2011 r. błędnie określono numer zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2010 r.
W ocenie Sądu poprawność numeru zaskarżonego aktu tj. "nr [...]" zamiast "nr [...]" znajduje uzasadnienie zarówno w aktach sądowych, jak i administracyjnych, a jej omyłkowe oznaczenie ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej wymagającej sprostowania.
W związku z czym na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. podlega ona z urzędu sprostowaniu, co orzeczono na wstępie.