Uzasadnienie
Wyrokiem z 13 lutego 2014 r. tutejszy Sąd uchylił zaskarżoną przez T sp. z o.o. indywidualną interpretację Ministra Finansów – Dyrektora Izy Skarbowej z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 –dalej P.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Błąd pisarski jest oczywistą omyłką wówczas, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu Sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej jego pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (por. wyr. NSA 23.04.2001r., II SA 863/00, niepubl.).
Niezamierzone pominięcie przez Sąd w punkcie drugim sentencji wyroku z 13 lutego 2014r., na rzecz kogo zostały zasądzone koszty postępowania, bez wątpienia ma charakter oczywistego błędu pisarskiego. Nie budzi bowiem wątpliwości, że intencją Sądu było rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zgodnie z art. 200 P.p.s.a., co zresztą zostało potwierdzone w uzasadnieniu wyroku.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.