Uzasadnienie
E.Ł. wniosła skargę na decyzję wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia. Następnie w dniu 7 lutego 2018 r. na urzędowym formularzu PPF złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku podniosła, że utrzymuje się wyłącznie z świadczenia "500+" i nie jest w stanie pokryć kosztów postępowania sądowego.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca mieszka z trojgiem dzieci, z czego dwoje jest małoletnich. Jest właścicielką domu powierzchni 200m2 zajętego przez urząd skarbowy. Nie posiada oszczędności, papierów wartościowych, wierzytelności czy przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Jej łączny dochód wynosi 1.000 zł netto i pochodzi z świadczenia wychowawczego na pierwsze i kolejne dziecko. Skarżąca otrzymuje również pomoc od konkubenta oraz teściów w wysokości od 200 do 500 zł.
Z dokumentów nadesłanych 30 marca 2018 r. wynika ponadto, że skarżąca nie jest zamężna. W 2016 r. zawiesiła prowadzoną wcześniej działalność gospodarczą. W 2016 r. nie uzyskała żadnego dochodu. Wyciąg z konta oraz kopia decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej potwierdza wysokość oraz rodzaj przyznanego świadczenia wychowawczego.
Miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego skarżącej wynoszą około 1184 zł, na które składają się: rata kredytu 600 zł, prąd 350 zł, woda 200 zł, podatek od nieruchomości 34 zł. Skarżąca nie podała wysokości wydatków na żywność, ubrania czy leki.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Odnosząc treść art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przepisu do ustalonej powyżej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącego oraz wysokości wpisu sądowego od skargi, wynoszącego w niniejszej sprawie na kwotę 1.772 zł, stwierdzić należy, że skarżąca spełnił przesłankę wskazaną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Nie jest on bowiem w stanie uiścić wpisu sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny.
Skarżąca osiąga niewielki dochód, który w całości przeznacza na utrzymanie. Nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych, które umożliwiłyby jej sfinansowanie kosztów postępowania. W tej sytuacji, jej wniosek należało uwzględnić w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi. Na obecnym etapie postępowania, jest to jedyna opłata niezbędna dla prawidłowego biegu postępowania sądowoadministracyjnego. Zwolnienie od obowiązku jej uiszczenia, nie przekreśla prawa skarżącej do złożenia kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w późniejszym etapie postępowania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.