Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 31 marca 2008 r., I SA/Go 151/08

Rozpoznanie

w dniu 31 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.K. o zwolnienie od kosztów sądowych w związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie długu celnego, podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego postanowił: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych.

Sentencja

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Zbigniew Kruszewski

Uzasadnienie

W.K. (skarżąca) wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, podnosząc, iż nie ma oszczędności i nie osiąga żadnych dochodów, ponieważ jest bezrobotna.

Ze złożonych przez skarżącą oświadczeń i dokumentów wynika, że jest mężatką i prowadzi wraz z mężem wspólne gospodarstwo domowe. Jej mąż pracuje, a jego miesięczne wynagrodzenie netto wynosi 845,17 zł. Sama skarżąca natomiast jest zarejestrowana jako bezrobotna, lecz nie przysługuje jej z tego tytułu prawo do zasiłku. Wydatki na podstawowe potrzeby skarżącej i jej męża przekraczają ich dochody, w związku z czym w bieżącym utrzymaniu pomagają im rodzice.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - cyt. jako "p.p.s.a."), prawo pomocy w zakresie częściowym może zostać przyznane osobie fizycznej, jeżeli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym może obejmować m.in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków.

Skarżąca wykazała istnienie przesłanek zwolnienia od całości kosztów sądowych. Udowodniła, że jej sytuacja majątkowa uniemożliwia poniesienie jakichkolwiek kwot związanych z udziałem w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z jej oświadczeń i przedstawionych dokumentów wynika bowiem, że nie ma oszczędności, ani nie osiąga dochodów. Dochody jej męża są obiektywnie niskie i nie mogą zostać uznane za wystarczające na poczynienie jakichkolwiek oszczędności. Odmowa uwzględnienia wniosku skarżącej mogłaby zatem spowodować niemożność zaspokojenia potrzeb życiowych jej i jej męża, bądź też ustanowić przeszkodę uniemożliwiającą realizację konstytucyjnego prawa skarżącej do zaskarżenia wydanej w jej sprawie decyzji administracyjnej.

Uwzględniając powyższe postanowiono jak w sentencji.