Uzasadnienie
M. B., reprezentowany przez doradcę podatkowego, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od marca do grudnia 2006 r.
Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim zwolnił skarżącego od kosztów sądowych.
Wyrokiem z dnia 21 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Go 109/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę M.B..
Składając wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku skarżący uiścił opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł (dowód wpłaty k. 114 tom I akt sądowych).
Na skutek złożonej przez skarżącego skargi kasacyjnej wyrokiem z dnia 19 lutego 2016 r. sygn. akt I FSK 1409/14 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił ww. wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim.
Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Go 155/16.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a." opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
W rozpoznawanej sprawie skarżący składając wniosek o sporządzenie uzasadnienia wydanego w dniu 21 maja 2014 r. wyroku uiścił na konto tutejszego Sądu wpłatę 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej. Jednakże skarżący pominął fakt, że postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 kwietnia 2014 r. został zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Orzeczenie to jest prawomocne i nie zostało uchylone. Tym samym uiszczoną przez skarżącego opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł uznać należało za opłatę nienależną, którą stosownie do art. 225 P.p.s.a. należy zwrócić stronie z urzędu na jej koszt.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 225 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.