Uzasadnienie
Wnioskiem z 25 maja 2007 r., pełnomocnik skarżącej cofnął skargę, wnosząc jednocześnie o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu wg. norm przepisanych. Pełnomocnik złożył również oświadczenie, że koszty te nie zostały w całości zapłacone.
Mając powyższe na uwadze oraz to iż cofnięcie skargi jest dopuszczalne na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt. 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm) należało umorzyć postępowanie sądowe.
Wynagrodzenie ustanowionemu z urzędu dla strony skarżącej radcy prawnemu przyznano na podstawie art. 250 cytowanej ustawy w związku z § 14 ust. 2 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 1 poz. 1058 ze zm.) ustalając wysokość wynagrodzenie Sad wziął pod uwagę, iż skarga została wniesiona na kasacyjną decyzję organu odwoławczego, która nie jest aktem prawnym kreującym bądź stwierdzającym istnienia określonej należności pieniężnej w rozumieniu art. 216 p.p.s.a. W tego typu sprawach zgodnie z art. 231 zd. drugie p.p.s.a pobierany jest wpis stały (w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt. 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wniosku w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) - tak też NSA w postanowieniu z 14 maja 2007r. w sprawie I FSK 1678/07 (niepubl).