Uzasadnienie
Uzasadnienie
W wyniku postępowania weryfikacyjnego Naczelnik Urzędu Celnego w dniu [...] listopada 2003 r. na podstawie art. 13 § 1, art. 21 § 1, art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, ze zm.) oraz art. 13 § 1, art. 65 § 4 pkt 2 lit. b, c, art. 70 § 1, art. 85 § 1, art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802, ze zm.) wydał decyzję nr [...] o uznaniu za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej zgłoszenia celnego z dnia [...] października 2003 r. zawartego w Jednolitym Dokumencie Administracyjnym SAD nr [...], dot. tkaniny dwuwarstwowej pikowanej 100% poliester o szer. 148 cm, dla której w polu 33 SAD zadeklarowany został kod PCN 5407 52 00 0 ze stawką preferencyjną DEV 7,2% i stawką VAT w imporcie w wysokości 22 %. Wraz ze zmianą klasyfikacji taryfowej zweryfikowane zostały także: zastosowana stawka celna, podstawa opodatkowania oraz wymiar cła i podatku VAT.
W sprawie nie budził wątpliwości stan importowanego towaru a jedynie jego klasyfikacja do odpowiedniego kodu taryfy celnej. Organ celny przyjął, iż zgodnie z brzmieniem pozycji w taryfie celnej oraz wyjaśnieniami do tej taryfy towar objęty zgłoszeniem powinien być zakwalifikowany do poz. 5811 00 00 0 ze stawką celną 18% i stawką podatku VAT 22%.
Po rozpatrzeniu odwołania strony –Przedsiębiorstwa Handlu [...] Sp. z o.o. z siedziba (zwanego dalej Spółka [...]) – Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję I instancji. Organ II instancji nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów odwołania, które sprowadzały się do przyznania, iż nie ma wątpliwości co do przedmiotu importu, którym jest tkanina pikowana, jednak importowana tkanina nie jest wyrobem włókienniczym w sztukach ani też wyrobem gotowym, dlatego też przyporządkowanie jej do powyższych podziałek taryfikacyjnych jest niezgodne ze stanem faktycznym. Powołując się na art. 13 Kodeksu celnego Dyrektor Izby Celnej podał, iż cła określane są na podstawie taryfy celnej oraz innych środków taryfowych, a obowiązująca w dniu dokonania przedmiotowego zgłoszenia celnego taryfa celna,
Sygn. akt I SA /Go 163/05 stanowiąca załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Nr 226, poz. 1885) przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983 r. (zał. do Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 62). Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, przy czym wiążący jest stan towaru w dniu jego zgłoszenia do odprawy celnej, zgodnie z art. 85 § 1 Kodeksu celnego. Organ II instancji wskazał też, że w celu ustalenia prawidłowego kodu PCN należy kierować się Wyjaśnieniami do taryfy celnej, stanowiącymi załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 830).
Jak stwierdził organ odwoławczy faktura, certyfikat pochodzenia, certyfikat jakości, umowa sprzedaży, jak też dokumenty rewizji celnej pozwoliły ustalić jako okoliczność niesporną w sprawie, iż przedmiotem importu była tkanina 100% poliester pikowana dwuwarstwowa. Mając na względzie powyższe ustalenie co do stanu towaru organ celny bardzo szczegółowo objaśnił w uzasadnieniu swojej decyzji zmianę klasyfikacji taryfowej z zadeklarowanego przez stronę kodu PCN 5407 52 00 0 na kod PCN 5811 00 00 0 jako prawidłowy dla towaru będącego przedmiotem importu na podstawie dokumentu SAD [...]. Organ celny podał, iż pozycja 5407 obejmuje tkaniny z przędzy z włókna syntetycznego, przy czym podpozycja 5407 52 obejmuje pozostałe barwione tkaniny, zawierające 85% masy lub więcej teksturowych włókien ciągłych poliestrowych.
Nadto uwaga 9 do sekcji XI obejmującej materiały i wyroby włókiennicze wskazuje, że tkaniny klasyfikowane do działów 50 do 55 obejmują również tkaniny składające się z warstw równoległej przędzy nałożonych jedna na drugą pod kątem ostrym lub prostym. Warstwy te łączone są na przecięciach przędzy za pomocą kleju lub metodą termiczną. Z uwag ogólnych wynika jeszcze, iż sekcja XI (materiały i wyroby włókiennicze) obejmuje surowce dla przemysłu włókienniczego (jedwab,wełna owcza, bawełna, włókna sztuczne, itp.), półfabrykaty (takie jak przędze i tkaniny) i wyroby wykonane z nich. Każdy z działów 50 do 55 odnosi się do jednego lub więcej materiałów włókienniczych, pojedynczych lub mieszanych w różnych stadiach przetworzenia, aż do tkaniny włącznie, przy czym obejmują one w większości przypadków surowiec,
Sygn. akt I SA /Go 163/05 odzyskiwane odpady, włókna zgrzeblone lub czesane w formie taśm, niedoprzędu, itp., przędze i tkaniny. Z kolei tkaniny objęte działami 50 do 55 są wyrobami otrzymywanymi przez przeplatanie przędzy włókienniczej, niedoprzędów, pojedynczych włókien ciągłych lub pasków i podobnych objętych działem 54, przędzy krajkowej supełkowej, wąskich taśm, oplotów.
Podając natomiast charakterystykę działów 56 do 63 organ II instancji wskazał, iż obejmują one niektóre rodzaje tkanin i innych artykułów włókienniczych nie objętych działami 50 do 55; obejmują również konfekcjonowane wyroby włókiennicze, przy czym za takie wyroby konfekcjonowane nie są uważane materiały tkane w sztukach o określonej długości, składające się z dwóch lub więcej identycznych materiałów złączonych końcami albo złożonych z dwóch lub więcej materiałów włókienniczych złączonych warstwowo. Natomiast dział 58 (z wyjątkiem pozycji 58099) obejmuje różne wyroby włókiennicze, które ujęto w danej pozycji niezależnie od surowca, z jakiego zostały wykonane. Jak podkreślił w uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej pozycja 5811 obejmuje pikowane wyroby włókiennicze w sztukach złożone z jednej lub większej ilości warstw materiałów włókienniczych połączonych przez zszycie lub w inny sposób, z wyłączeniem haftów objętych pozycją 5810. Wskazana pozycja 5811 charakteryzuje się tym, iż obejmuje wyroby włókiennicze w sztukach złożone z:
- 1) warstwy materiału włókienniczego, zwykle dzianego lub tkanego bądź w postaci włókniny oraz warstwy materiału wyściełającego (np. watoliny) albo
- 2) dwóch warstw materiałów włókienniczych, zwykle dzianych lub tkanych bądź w postaci włókniny albo kombinacji obydwu, przedzielonych warstwą materiału wyściełającego.
Warstwy te łączone są ze sobą przez przeigłowanie lub zszycie (włączając zszywanie z wiązaniem) albo prostymi rzędami ściegów, albo rzędami układającymi się we wzór dekoracyjny, pod warunkiem, że ściegi te wykorzystano przede wszystkim do pikowania a nie do stworzenia wzorów nadających produktowi charakter haftu. Warstwy można także łączyć dzianymi węzełkami lub klejem, przez zgrzewanie lub w inny sposób, pod warunkiem, że produkt wygląda również jakby był pikowany, tzn. występują na nim miejsca wzniesione lub uwypuklone wyglądające jak po pikowaniu, przeigłowaniu lub zszyciu. Wyroby objęte pozycją 5811 mogą być impregnowane, powlekane bądź pokrywane lub też same materiały włókiennicze użyte do ich produkcji mogą być impregnowane, powlekane
Sygn. akt I SA /Go 163/05 bądź pokrywane. Materiały te są powszechnie stosowane do wyrobu pikowanych ubrań, kołder i narzut na łóżka, wyściółek materacy, odzieży, zasłon, mat, podstawek na obrusy (pod zastawę) itd.
Organ odwoławczy odniósł się także do zarzutu strony, która powołując się na zapis dotyczący pozycji 5811, w którym podano, iż do tej pozycji klasyfikuje się pikowane wyroby w sztukach wywodziła, że zapis ten oznacza klasyfikację obejmującą wyroby gotowe. Organ celny wyjaśniając rozumienie pojęcia "wyrób w sztukach " w odniesieniu do tkanin przytoczył słownikową definicję wyrażenia "sztuka tkaniny", oznaczającą określoną ilość tkaniny sprzedawanej jako całość, zwój, bela. W rozpatrywanej sprawie występują pikowane wyroby włókiennicze w sztukach czyli w belach, a skoro przytoczone wcześniej wyjaśnienia do taryfy dotyczące pozycji 5811 wskazują, iż pozycja ta dotyczy materiałów stosowanych do wyroby pikowanych ubrań, kołder, itd., to tym samym oznacza, że do pozycji tej nie klasyfikuje się wyrobów gotowych, skończonych.
W konkluzji uzasadnienia decyzji II instancji podkreślono wyraźnie, iż pikowanie jest zasadniczą cechą decydującą o klasyfikacji importowanej tkaniny, a taryfa celna dla tego typu tkanin przewiduje tylko jeden kod PCN 5811 00 00 0, niezależnie od rodzaju tkaniny, jej składu surowcowego i bez względu na ilość przepikowanych warstw.
Odwoławczy organ celny uznał również za bezzasadne zarzuty strony dotyczące naruszenia zasad postępowania. Odnosząc się do twierdzenia strony o konieczności przeprowadzenia w sprawie dowodu z opinii biegłego organ II instancji stanął na stanowisku, iż organ celny dysponował wystarczającym materiałem do wydania rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie uznając jednocześnie, że w rozpatrywanym przypadku nie były potrzebne wiadomości specjalne. Ustosunkowując się natomiast do przedłożonej przez stronę opinii rzeczoznawcy mgr inż. [...] organ celny wskazał przede wszystkim, iż opinia ta dotyczy innego zgłoszenia celnego i innej partii towaru, a nadto ocena odnosi się i do innego wyrobu włókienniczego, bowiem do trójwarstwowego wyrobu włókienniczego.
W skardze na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej Spółka [...] wnosiła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego, jak również o obciążenie organu odwoławczego kosztami postępowania. Z uzasadnienia skargi wynika, iż strona nie zgadza się z dokonaną przez organy celne klasyfikacją taryfową z tego powodu, że klasyfikacji dokonano uznając
Sygn. akt I SA /Go 163/05 importowany towar za wyrób gotowy, to jest niezgodnie ze stanem faktycznym. Jak podkreśla strona bezspornym pozostaje fakt, iż przedmiotem importu jest tkanina pikowana, nie ma też wątpliwości co do postaci towaru, w jakiej został on przez stronę sprowadzony z zagranicy i nie jest to wyrób gotowy, ani wyrób włókienniczy w sztukach. Skarżąca utrzymuje, że organ celny oparł swój klasyfikacyjny przesąd o zasady nie przewidziane, zarówno w ogólnych regułach klasyfikacji taryfowej, ani w żadnych innych regułach możliwych do zastosowania w przedmiotowym sporze. Strona skarżąca zarzuca, iż organ celny nie negując sposobu, w jaki została wykonana tkanina i wiernie cytując wyjaśnienia do taryfy celnej wskazujące na charakterystyczne cechy przedmiotowego towaru, nie dokonuje prób analizy składu surowcowego towaru, aby przybliżyć przesłanki jakimi kierował się dokonując klasyfikacji taryfowej lub też wyjaśnić zasady jakimi kierował się klasyfikując przedmiotowy towar.
Strona skarżąca utrzymuje, iż organ celny dopuścił się naruszenia regulacji prawnych określonych w art. 122 Ordynacji podatkowej przez to, że nie posiadając wiedzy fachowej nie podjął się wyjaśnienia do końca wszystkich wątpliwości. Jak twierdzi Spółka [...] organ celny nie zbadał wszystkich okoliczności w sprawie i zarzuca w dalszym ciągu, że ustalił klasyfikację towarową nie posiadając wiedzy fachowej i tym samym dokonał czynności w oparciu o niedostateczny materiał dowodowy. Brak posiadania przez organ celny fachowej opinii na temat spornego towaru oraz brak podjęcia przez ten organ działań zmierzających do uzyskania takiej opinii stanowi naruszenie treści art. 122 Ordynacji podatkowej, który nakazuje organom podejmowanie w toku postępowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Według strony skarżącej skoro istniały realne możliwości przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych, czynności takie powinien organ celny przeprowadzić aby rozstrzygnąć wszelkie istniejące wątpliwości w sprawie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując w pełni swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się nieuzasadniona.
W szczególności nie zasługuje na uwzględnienie zarzut niepodjęcia przez organy celne niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Okoliczności faktyczne mające istotne znaczenie dla sprawy od początku bowiem były niesporne, gdy
Sygn. akt I SA /Go 163/05 chodzi o stan towaru w momencie dokonania zgłoszenia celnego w dniu 15 października 2003 r. Ustalono bowiem bez wątpliwości, iż przedmiotem importu przez Spółkę [...] jest tkanina pikowana (dwuwarstwowa). Sporną natomiast kwestią stała się klasyfikacja taryfowa przedmiotowego towaru, który strona w zgłoszeniu celnym przypisała do kodu PCN 5407 52 00 0, natomiast organy celne zweryfikowały tę klasyfikację przyjmując, iż właściwym jest kod PCN 5811 00 00 0. Sąd stwierdza, że ustalony niespornie stan towaru uzasadniał zmianę klasyfikacji taryfowej i należy przyjąć za prawidłowe oparcie tej klasyfikacji na wyróżniku dotyczącym istotnej cechy towaru, jaką był fakt, iż sprowadzony towar to tkanina pikowana.
Sąd podziela pogląd organów celnych, że tkanina pikowana to w świetle taryfy celnej i wyjaśnień do niej wyrób włókienniczy pikowany w sztukach, o którym mowa tylko i wyłącznie w zapisie pozycji 5811. Nieuzasadnione jest natomiast w tym przypadku, jak czyni to strona skarżąca, utożsamianie wyrażenia wyrób w sztukach z pojęciem wyrób gotowy. Organ celny zasadnie przywołał w tym zakresie treść wyjaśnień do taryfy celnej, gdzie wyraźnie wskazano, iż materiał taki jest powszechnie stosowany do wyrobu pikowanych rzeczy, przykładowo wymienionych w wyjaśnieniach. W znaczeniu gramatycznym oznaczenie ilościowe w sztukach niewątpliwie odnosi się także do tkaniny jako wyrobu włókienniczego, zatem i w tym zakresie ustalenia organu celnego są prawidłowe i przyjąć należy, że uzasadnienie stanowiska w sprawie zmiany klasyfikacji, oparte na treści taryfy celnej, jest logiczne, rzetelne i wyczerpujące.
Wobec niespornego ustalenia stanu faktycznego sprawy, to jest stanu towaru w momencie jego zgłoszenia organom celnym, niezasadne było twierdzenie strony skarżącej, iż w sprawie istniała konieczność zastosowania środka dowodowego w postaci opinii biegłego. W doktrynie i orzecznictwie sądowym zgodnie przyjmuje się, że biegły wypowiada opinię dotyczącą stanu faktycznego, natomiast nie można powołać biegłego, który miałby wydać opinię co do obowiązującego prawa i jego stosowania. Stosowanie prawa należy do organu orzekającego w sprawie, biegły w żadnym przypadku nie jest powołany dla rozstrzygnięcia kwestii taryfowej importowanego towaru, a zarzuty strony skarżącej wskazują, iż w takim celu miałby być powołany biegły w sprawie, bowiem spór dotyczył wyłącznie klasyfikacji taryfowej. Nie zostały zatem naruszone zasady postępowania dowodowego oraz dotyczące zebrania materiału i oceny dowodów (art. 191 Ordynacji podatkowej).
W tej sytuacji wobec niestwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, ani też z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) oraz c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) na podstawie art. 151 tej ustawy orzeczono jak w sentencji.