Uzasadnienie
Wymienioną na wstępie skargę A.J. wniósł w dniu 23 października 2006 r. Po przekazaniu skargi wraz z aktami sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze tut. Sądowi, skarżący pismem z dnia 24 listopada 2006 r. cofnął skargę.
Sąd zważył:
W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - cyt. dalej jako P.p.s.a. - skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd pod warunkiem, że nie zmierza ono do obejścia prawa lub nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, bowiem wówczas sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
Niemniej wzgląd należy mieć i na to, że umorzenie postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym w wyniku skutecznego cofnięcia skargi przez stronę jest możliwe tylko wtedy, gdy samej skardze będzie można nadać bieg i będzie można ją rozpoznać.
Zwrócić należy przede wszystkim uwagę, że skarga, tak jak każde inne pismo sądowe, co do zasady podlega stosownej opłacie. Opłatą należną od skargi jest wpis, który może być stały albo stosunkowy (zależny od wartości przedmiotu zaskarżenia). Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Stąd też skarżący na podstawie zarządzenia z dnia 8 stycznia 2007 r. (k.40) został wezwany do uiszczenia wpisu stałego od skargi w wysokości 200 zł. Wyznaczono mu też siedmiodniowy termin do zapłaty, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący został dodatkowo poinformowany o trybie i zasadach uwzględnienia jego wniosku o cofnięciu skargi, w tym o zwrocie wpisu.
Wezwanie zostało doręczone w dniu 13 stycznia 2007 r., termin biegł zatem do dnia 20 stycznia 2007 r. włącznie. Wpis w wyznaczonym terminie nie został uiszczony.
Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
W tej też sytuacji żadnego skutku nie mogło wywołać oświadczenie o cofnięciu skargi.
Na podstawie powołanych wyżej przepisów Sąd orzekł zatem jak w sentencji.